Կը պատմեն ցեղասպանութեննէն փրկուածներու զաւակները

Սահակ Մութաֆեանը՝ որուն ընտանիքը ցեաղպանութեան ականատես եղած է, ներկայացուցած է իր ընտանիքի պատմութիւնը։

«Պապս ու տատս՝ Մովսէս եւ Պրուզէի Մութաֆեանները Վանէն են։ Անոնք  հինգ երեխայ ունէին։ Վան գտնուելու ժամանակ անոնց զաւակներէն ողջ մնացած են միայն Սանամն ու Վանուշը։ Սանամը ամուսնացած էր, ամուսինը Կարապետ Մուգդիմեանն էր,ամուսինի մահէն  ետք Սանամը եղբօր՝ Վանուշի հետ տեղափոխուած է Դիարբեքիր, այնտեղէն՝ Քոնիայի Աքշեհիր քաղաք։ Այստեղ անոնք կրոնախփոխ եղած են, փոխած են իրենց անունները, դարձնելով Սանիյէ եւ Դուրմուշ։ Աքշեհիրէն յետոյ անոնք տեղախոխուած են Սպարտա նահանգի Յալուաչ շրջան, ուր Վանուշին որդեգրած են, իսկ Սանամը ամուսնանալով տեղափոխուած է Իզմիր։ Ամուսնութիւնն ու որդեգրումը մազապուրծ եղածներու յաւերժ բաժանման պատճառը դարձած են։ Այդ ժամանակ Սպարտայի Յալուաչ շրջան տեղափոխուած է 7 երեխայ եւ մէկ կին։  Երեխաներուն մէկ մասը Վանի Մուրադիէյէն եղած է, իսկ մէկ մասը՝ Վանի գիւղերէն։ Անոնց ճակատագիրին մասին շատ քիչ բան յայնտի է, գիտեմ, որ երեխաններէն մէկը մահացած է մեդրեսէյի մէջ, անոնցմէ մէկը ողջ մնացած է։ Բայց նաեւ տեղեկութիւներու համաձայն՝ Բաթմանէն այստեղ տեղափոխուած երեխաներէն ոմանց որդեգրած են, բայց ոչ մէկ տեղեկութիւն կայ թէ անոնք ինչ պայմաններու մէջ մահացած են։ Անոնք ամենայն հաւանականութեամբ փոխած են իրենց անունները, որովհետեւ գրանցման մատեաններուն մէջ անոնց իսկական անուններուն վերաբերեալ չկայ որեւէ տեղեկութիւն »,- նշած է ան։

 

Ըստ Սահակ Մութաֆեանի՝ խնդիրի լուսաբանման համար շատ կարեւոր է ուսումնասիրել, յատկապէս 1924 թուականի եւ 1925 թուականի գրանցամատեանները։

Input your search keywords and press Enter.