Նախնական Միացեալ Հաղորդագրութիւն՝ Կիլիկիոյ Հաւաքական Ազգային Խորհուրդի Ստեղծման Մասին

Մամլոյ հաղորդագրութիւն

    Մէկ տարուան ընթացքին տեղի ունեցած շարք մը երկկողմանի եւ բազմակողմանի խորհրդակցութիւններէ ետք,  եւ Ա.Համաշխարհային Պատերազմի աւարտին պարտուած օսմանցիներու յանձնուելու 100-րդ տարե-դարձին, 30 Հոկտեմբեր  1918-ին Մուդրոսի զինադադարի համաձայնագիրին արիթով, այսօր 30 Հոկտեմբեր  2018-ին Բէյրութի մէջ, Կիլիկիոյ Հաւաքական Ազգային խորհուրդի գերագոյն գործադիր մարմինի խումբ մը անդամներ եւ կարգ մը ուրիշներ՝ որոնք միացան համացանցի միջոցով, ստորագրեցին համատեղ յայտարարութիւն Կիլիկիոյ Հաւաքա-կան Ազգային Խորհուրդի ստեղծման մասին: Այս հաղորդագրութիւնը արտայայտութիւնն է Կիլիկիոյ բնիկ բնակչութեան՝ հայերու, սուրիացիներու, սուրիանիներու եւ  այլոց վճռակամութեան, ազատագրելու Կիլիկիան գրաւող Թիւրքիայէն:

Կիլիկիոյ Հաւաքական Ազգային Խորհուրդը՝ Կիլիկիոյ բոլոր մշակութային բաղադրիչները ընդգրկող քաղաքական մարմինն է: Ան, Կիլիկիան բռնագրաւող Թիւրքիոյ ճիրանէն  ազատագրելու եւ անոր անկախութիւնը իրականացնելու միացեալ պայքարի հարթակն է: Անոր անսասան նպատակն է՝ ազատ ու անկախ Կիլիկեան պետութեան հաստատումը հայրենիքի հողին վրայ ու Կիլիկիոյ ժողովուրդի ազատ ինքնորոշման իրաւունքի  կիրառումը՝ ըստ Միացեալ Ազգերու Կազմակերպութեան կանոնադրութեան եւ բնիկ ժողովուրդներու համընդհանուր հռչակագիրին, եւ բոլոր առնչուող միջազգային օրէնքներուն:

  Միացեալ հաղորդագրութիւն Նախնական Միացեալ Հաղորդագրութիւն՝

Կիլիկիոյ Հաւաքական Ազգային Խորհուրդի Ստեղծման Մասին

Բէյրութ 30 Հոկտեմբեր 2018

Կիլիկիոյ Հայոց Ազգային Խորհուրդի նախաձեռնութեամբ՝ 1921-էն ի վեր բնիկ ժողովուրդներու իրա-ւունքներու բռնաբարման վրայ հիմնուած Թիւրքիոյ արհեստածին պետութեան կողմէ գրաւեալ Կիլիկիոյ որոշ ազգային ուժեր եւ անձնաւորութիւններ հրաւիրուեցան:

Այս ազգային օրհնեալ հրաւէրին ընդառաջելով՝ ստորագրող այս ազգային ուժերն ու անձնաւորութիւնները գումարեցին շարք մը ժողովներ 15 Հոկտեմբեր 2018-էն սկսեալ, որոնց ընթացքին տրուեցաւ ամբողջ տարածաշրջանի բոլոր քաղաքական, ապահովական եւ ընկերային զարգացումներու ընդհանուր գնահատականը, սկսելով Արցախի Հանրապետութենէն մինչեւ Պաղեստին, անցնելով Հայաստանի Հանրա-պետութենէն, գրաւեալ Արեւմտեան Հայաստանէն, Կիլիկիայէն, Սուրիական Արաբական Հանրապեութենէն, Իրաքէն եւ Լիբանանէն:

Ժողովականները սերտեցին քաղաքական, ընկերային եւ ապահովական վիճակը անոնցմէ իւրաքան-չիւրին մէջ: Ամբողջական գնահատականը տրուեցաւ ընդհանուր հետաքրքրութիւն ունեցող հարցերուն, որոնք ժամանակին կը խոչընդոտէին եւ տակաւին կը խոչընդոտեն անկախ համակարգի մը հաստատման, պաշտպանելու եւ զօրացնելու համար տարածաշրջանի վաւերական ինքնութիւնն ու ժողովուրդներու ազգային ու մշակութային ինքնութիւնը ընդհանրապէս:

Օսմանեան շրջանի աւարտին՝ 30 Հոկտեմբեր 1918-ին,  յաղթանակած Դաշնակիցներուն եւ պարտուած Օսմանցիներուն միջեւ Մուդրոսի մէջ զինադադարի (յանձնուելու) ստորագրութեան օրը նոր ժամա-նակաշրջան սկսեցաւ տարածաշրջանի բոլոր բնիկ ժողովուրդներուն համար, որոնք յոյս ունէին ազատագրուելու Օսմանեան կայսրութեան ստրկութենէն, եւ կը յուսային շուտով հաստատել ազատ, անկախ ու իսկական ինքնիշխան պետութիւն մը նախնեաց հողին վրայ: Այս յոյսերն ու ձգտումները անհիմն չէին, այլ արդար արտայայտութիւնն էին այդ ժողովուրդներու պայքարին եւ հերոսութեան, առանց որոնց Դաշնակից երկիրներու բանակները պիտի չկարենային ծունկի բերել Օսմանցիները: Արարայի ճակատամարտը այն ճակատագրական հանգրուանն էր, որ կոտրեց Օսմանեան բանակի դիմադրութիւնը եւ ճամբայ բացաւ Միջին Արեւելքէն անոր ամբողջական քաշուելուն: Այս ճակատամարտին ազգայնական հայ եւ սուրիացի մարտիկները Արեւելքի Լէգիոնի դրօշակին ներքոյ կողք-կողքի կռուեցան ու առաջին մուտք գործողները դարձան Օսմանեան բանակի ընտիր ուժերուն կողմէ վերահսկուող բարձունքի բերդերէն ներս:

Նոյն ազատութեան, անկախութեան եւ ինքնորոշման ձգտող ազգային ոգիով՝ Արեւելքի Լէգիոնի հերոսները Պաղեստինը Օսմանեան լուծէն ազատագրելէ ետք, ուղղուեցան Կիլիկիա եւ ազատագրեցին զայն 28 Նոյեմբեր 1918-ին: Անմիջապէս սկսեցան կազմակերպել  կեանքը այդտեղ, որպէս նախապատրաստութիւն հայերու, արաբներու, սուրիանիներու, ասորիներու, յոյներու եւ այլոց վերադարձին: 1919-ի վերջաւորութեան բնակչութեան թիւը հասաւ 400,000-ի, որոնցմէ 200,000-ը հայեր էին:

Այդ ժամանակ մեր ժողովուրդները նուիրուած էին իրենց ազատութեան, ինքնորոշման իրաւունքի եւ անկախութեան տիրանալուն, սակայն զէնքի եւ զինամթերքի ձեռքբերման,

իշխանութիւններու եւ պետական կառոյցներու վերահաստատման անկարողութեան  եւ Դաշնակից բանակներու տեղւոյն վրայ գոյութեան պատճառով, առաջին շրջանին պատանդ դարձան Մանդատին, եւ գերի դարձան օտար քաղաքական որոշումներուն՝ որոնց համար ժողովուրդի պահանջները որեւէ մէկ օր անոնց քաղաքական առաջնահերթութիւններու շարքին չէին եղած:  Պայմանները փոխուեցան եւ արտաքին շահերու պա-հանջներն ընդդիմացան բնիկ ժողովուրդներու շահերուն: Որպէս արդիւնք, հայ ժողովուրդը վճարեց ամենասուղ գինը, կորսնցնելով Արեւմտեան Հայաստանը, եւ մեր ժողովուրդները կիսեցին Կիլիկիոյ կորուստը:  Այս կորուստները յօգուտ էին արհեստական պետութեան մը հիմնումին, մեր իրաւունքներու աւերակներուն եւ մեր զաւակներու մարմիններուն վրայ: Այդ հրեշային պետութիւնը, որ կոչուեցաւ “Արդի Թիւրքիա”, պատուհաս եւ բացարձակ չարիք դարձաւ, որ կը շարունակէ ամբողջ Միջին Արեւելքի մէջ սպառնալ խաղաղութեան, ապահովութեան եւ կայունութեան մինչեւ այսօր:

Ժամանակները փոխուած են այսօր եւ անոր հետ փոխուած են բոլոր առարկայական պայմանները: Մեր  ժողովուրդները դարձած են աւելի փորձառու եւ տեղեակ իրենց շահերուն ու իրենց իրաւունքներուն եւ ինքնորոշման իրաւունքներու պաշտպանութեան պահանջներուն:

Սուրիոյ դէմ համաշխարհային պատերազմը ոչ միայն ուղղուած էր Սուրիական Արաբական Հանրապետութեան դէմ՝ այլ անոր հիմնական նպատակն էր վերջ դնել ամէն բանի, որ կապ ունի բնիկութեան, ինքնորոշման իրաւունքի եւ ազատ որոշումի հետ, ամբողջ շրջանին եւ ժողովուրդներուն, ու զանոնք յաւիտենապէս ենթարկելով օտար տիրապետութեան՝ վերածել իր ամենակարեւոր եւ ամենավտանգաւոր յառաջապահ խարիսխներէն մէկուն, համաշխարհային տիրապետութեան համար:

Համաշխարհային պատերազմը ձախողեցաւ եւ իր բոլոր նպատակները փուլ եկան, սակայն ան աւարտած չէ դեռ: Այդ ձեւով շրջանը կը մտնէ վտանգաւոր հանգրուան մը, որ կը հաւասարի կամ կը գերազանցէ պատերազմի վտանգը: Ինչպէս որ պատերազմներու մէջ յաղթանակ արձանագրելը կը պահանջէ փորձառութիւն, խորամանկութիւն եւ խիզախութիւն՝ նոյնպէս պարտուիլը կը պահանջէ իմաստութիւն եւ խոհեմութիւն, եւ ոչ մէկը կրնայ վստահ ըլլալ այդ իմաստութեան եւ հխոհեմութեան գոյութեան՝ այս ռազմավարական եւ կատաղի պատերազմէն պարտուող կողմին մէջ:

Մօտիկ անցեալի պատմութեան ցաւալի դասերէն օրինակ առնելու տրամաբանութենէն մեկնելով՝ շրջանը ականատես դարձած էր Առաջին Համաշխարհային պատերազմի աւարտին պարտուած Թուրքիոյ “պարգեւատրումին”, այն պետութեան, որ ջարդեր, սպանդներ եւ բռնի տեղահանութիւն կազմակերպած էր հայերու, արաբներու, ասորիներու, սուրիանիներու եւ յոյներու նկատմամբ: Անոր տրուած էր մեծ տարածք Արեւմտեան Հայաստանի եւ Կիլիկիոյ իրաւունքներուն հաշւոյն՝ այս արհեստական պետութիւնը դարձնելու համար առաջատարը Սուրիոյ դէմ սանձազերծուած համաշխարհային պատերազմին մէջ, անգամ մըն ալ պարտութիւն կրելով…: Միթէ անգամ մըն ալ պիտի “պարգեւատրու՞ի” այս պետութիւնը՝ ժամանակ մը ետք կրկին պատուհաս դառնալու համար շրջանին եւ անոր ժողովուրդներուն, թէ՝ իմաստութիւնը պիտի պարտադրէ ամէն ինչ վերադարձնելու իր բնութեան ու խաղաղութեան, ապահովութեան եւ կայունութեան, վնաս պատճառողներուն վճարել տալով իրենց ոճիրին գինը, ու զիրենք մղելու իրենց բնական չափէն ներս, զրկելով զիրենք շրջանի կայունութեան սպառնալու կարողութենէն ու միջոցներէն:

Այս հարցումին պատասխանն ունին միայն շրջանի բնիկ ժողովուրդները` կամ թուլութիւն, կամ ալ ամենայն վճռակամութեամբ եւ  պնդումով, շրջանի պետութիւններու եւ բնիկ ժողովուրդներու իրաւունքներու պայմաններուն պարտադրումով:

Մեկնելով վերոյիշեալ կէտերէն, եւ շրջանի խաղաղութեան, ապա-հովութեան եւ կայունութեան պատմական պատասխանատւութենէն, նաեւ բնիկ ժողովուրդներու ինքնորոշման իրաւունքէն , անոնց ինքնորոշման բնական եւ բացարձակ իրաւունքէն,

Յենելով 4 Օգոստոս 1920-ի այն ատենուան Կիլիկիոյ Ազգային Խորհուրդի  Կիլիկիոյ անկախութեան հռչակագիրի ոգիին եւ բովանդակութեան,

Յենելով 4 Օգոստոս 2017-ի Կիլիկիոյ Հայոց Ազգային Խորհուրդի հռչակագրի ոգիին եւ բովանդակութեան, ու Կիլիկիոյ անկախութեան առնչուող բոլոր վաւերաթուղթերուն, եւ հրապարակուած այս հաղորդա-գրութիւնն ստորագրած բոլոր կողմերու կամքին,

Շեշտադրելով միջազգային իրաւունքի մեր պարտաւորութեան վրայ, ինչպէս նաեւ Միացեալ Ազգերու կազմակերպութեան կանոնադրութեան եւ անկէ բխած միջազգային որոշումներուն եւ հրապարակումներուն վրայ, մանաւանդ Մարդու Իրաւունքի Համընդհանուր հռչակագիրին, Բնիկ Ժողովուրդներու իրաւունքներու միջազգային հռչակագիրին եւ Ցեղասպանութեան կանխարգիլման ու պատժումի հռչակագիրին վրայ,

Շեշտադրելով բոլոր ժողովուրդներու, մանաւանդ բնիկ ժողովուրդներու ինքնորոշման իրաւունքին վրայ՝

Կը յայտարարենք Կիլիկիոյ Ազգային Խորհուրդի հիմնումը, որպէս քաղաքական մարմին, որ կը ներկայացնէ բնիկ ժողովուրդներու օրինական ձգտումները, այն ժողովուրդներուն՝ որոնք բացարձակ իրաւատէրն են ազատագրելու եւ անկախացնելու Կիլիկիան, ինչը համահունչ է անոր ժողովուրդներու ինքնորոշման բացարձակ իրաւունքին Կիլիկիոյ հողին վրայ, հետեւեալ քայլերով,

  1. Այս հաղորդագրութեան վրայ ստորագրող կողմերը կը կազմեն Կիլիկիոյ Ազգային Խորհուրդի գերագոյն հիմնադիր մարմինը:
  2. Գերագոյն հիմնադիր մարմինը պիտի պատրաստէ Կիլիկիոյ Ազգային Խորհուրդի ներքին կանոնադրութիւնը մէկ ամսուան ընթացքին, եւ զայն պիտի ներկայացնէ Կիլիկիոյ Ազգային Խորհուրդի առաջին հիմնադիր ժողովին՝ քննարկումի եւ վաւերացումի համար:
  3. Գերագոյն հիմնադիր մարմինը, խորհրդակցելէ ետք բոլոր առնչակից կողմերուն հետ՝ պիտի հաստատէ Կիլիկիոյ Ազգային Խորհուրդի առաջին հիմնադիր ժողովին թուականն ու վայրը, որն ամենաուշը այս թուականէն 90 օրուան ընթացքին պէտք է կայանայ:
  4. Կարգ մը հիմնական կողմեր Ազգային Ժողովին պիտի միանան իրենց ներքին ընթացակարգերը ամբողջացնելէ ետք, մինչ այդ կրնան մասնակցիլ գերագոյն հիմնադիր մարմինի աշխատանքներուն՝ որպէս բոլոր իրաւունքներն ու իրաւասութիւնները ունեցող կողմ:
  5. Այս հաղորդագրութեան միանալ փափաքող եւ Կիլիկիոյ ազատագրման ու անկախութեան դատին հաւատացող բոլոր կողմերուն համար դուռը բաց է:
  6. Այս հաղորդագրութիւնը կը հրապարակուի սոյն թուականին:

 Կիլիկիոյ Ազգային Խորհուրդի Գերագոյն Գործադիր Մարմին

Բէյրութ, 30 Հոկտեմբեր 2018 թ.

Input your search keywords and press Enter.