Դերսիմի կոտորածէն անցեր է 82 տարի: Դերսիմի ժողովուրդը՝ ցեղասպանութեանն առնչուող իր մեկնաբանութեան մէջ կոչ ըրաւ ներողութիւն խնդրելու կատարուածին համար, անուանափոխելու Թիւնջելին, բացայայտելոի զոհերու գերեզմանները, փոխհատուցելու վնասները, եւ բանալու ռազմական արխիւները:

1937-1938 թուականներոին Դերսիմի ժողովուրդին դէմ առ դէմ հանդիպած պետական բռնութիւնը, այս երկրի պատմութեան մէջ ոչ առաջինն էր, ոչ ալ վերջինը: 1937 թ.-ի Մայիս 4-ին իրագործուեցաւ Դերսիմի կոտորածը՝ երկարաժամկետ ծրագրաւորման եւ նախապատրաստման որպէս արդիւնք ստեղծուած  “Tunçeli Tenkil Harekatı” (Թիւնջելիի արտաքսման ծրագիր) անունը կրող մէկ որոշումով։ Կոտորուեցան տասնեակ հազարաւոր ալեւիներ, այդ շարքին` կանայք եւ երեխաներ: Հազարաւորներուն ալ պոկելով հայրենի հողէն, ուղարկեցին աքսորի։ Այդ հողերուն բնակող տարբեր ինքնութեան, մշակոյթի, մայրենի լեզուի եւ հաւատքի տէր ժողովուրդները ամեն անգամ բախուեր են կառավարութեան դաժան բռնութիւններուն եւ ճնշման: Արեւմտեան Հայաստանի շրջաններէն Չորումի, Մարաշի, Սեբաստիոյ կոտորածները եւս չեն մոռցուած։ Ճշմարտութեան հասնիլը եւ իրականութեան առերեսուիլը կարեւոր քայլ է հանրային խաղաղութեան եւ կայուն ժողովրդավարութեան հաստատման գործին: 82 տարի առաջ, Մայիսի 4-ին, իրագործուած Դերսիմի կոտորածի ականատեսներէն  Իհսան Սաբրի Չաղլայանգիլն այսպէս ըդած է։ “Անոնք ապաստան գտան քարանձաւներու մէջ: Բանակը օգտագործեց թունաւոր գազ: Զանոնք թունաւորեցին քարանձաւի մէջ՝ առնետներու նման: Մորթուեցան Դերսիմի բնակիչները: Սա արիւնալի գործողութիւն էր: Դերսիմի դատն ալ աւարտուեցաւ: Պետական իշխանութիւնը մտաւ Դերսիմ: Այսպէս աւարտուեցաւ Դերսիմը»:

Այս հարցին շուրջ իր դիրքորոշումը յայտներ է Արեւմտեան Հայաստանի նախագահ Արմենակ Աբրահամեանը։

“Դերսիմի ժողովուրդը ՝ ըստ ՄԱԿ-ի բնիկ ժողովուրդներու իրաւունքներու հռչակագիրին, բնիկ է։ Դերսիմի բնակչութիւնը ենթարկուեր է ցեղասպանութեան: Արեւմտեան Հայաստանը կը ճանչնայ Դերսիմի ժողովուրդի իրաիունքները,”- նշեր է Արեւմտեսն Հայաստանի Նախագահ Արմենակ Աբրահամեանը:

Input your search keywords and press Enter.