Պոնտոսը և Արևմտյան Հայաստանը

Ոմանց համար Պոնտոսը զութ հիշողություն է, իսկ Արևմտյան Հայաստանը ամբողջովին անհայտ մի տարածք:

Պատճառն այն է, որ տարածաշրջանի պատմությունը ռազմավարական առումով չի ուսումնասիրվել: Շատ հավանական է, որ 1920թ. Սևրի պայմանագրով Հունաստանը Պոնտոսին ոչ կեսունակ է ճանաչել և արդյունքում ազատականացման որևէ նախաձեռնություն չի եղել: Հակառակը տեղի է ունեցել Արևմտյան Հայաստանի հետ:

Ի դեպ, Արևմտյան Հայաստանը ներառում է նաև Արևելյան Պոնտոսը:

Քուրդիստանի ձևավորմամբ, որը տեղակայված է Արևմտյան Հայաստանի հարավային մասում, ստեղծվում է մի դաշինք, որն իրականություն դառնալու ներուժ ունի:

Ի հավելումն, Պոնտոսը, ստանալով ելք դեպի ծով, մեծացնում է իր աշխարհաքաղաքական դիրքերը:

Հետևաբար, իմաստավորված է Արևմտյան Պոնտոսի զարգացման ուղղությամբ համակարգված շարժում տանելը, որը կարող է կարգավորել ծովային սահմանը՝ մասնավորապես Բացառիկ Տնտեսական Գոտու հետ կապված:

Այսպիսով, Արևմտյան Հայաստանը ոչ միայն պետություն է, որը հիմնված է իրավական կարգավիճակի վրա, այլև ժողովրդավարության  առումով սահմանում է ռազմավարական լուծում, որը, իր հերթին, ստեղծում է ռազմավարական խառնուրդ, որտեղ և՛ Պոնտոսը, և՛ Քուրդիստանը որոշակի դերակատարություն ունեն:

Այս համատեքստում, հարցը արդարացի լուծում է պահանջում, որը կարող է կարգավիճակի կայունություն բերել՝ Թուրքիայի հետ սահմանների կրճատումով:

Հետևաբար, Պոնտոսը, որպես գրավյալ տարածք, ջանասիրաբար աջակցում է այս ազատագրական գաղափարին, որը թույլ կտա ազատագրվել թուրքական լծից:

Ն. Լիժերոս

https://lygeros.org/articles.php?n=24908&l=en

Input your search keywords and press Enter.