Դադիվանքի մէջ  մեկուսացած են 6 հայ հոգեւորականներ, մի քանի տասնեակ ռուս խաղաղապահներ կան տարածքը եւ հարիւրաւոր ատրպէյջանցիներ:

«Ամենաշատը ուխտաւորներու կարիք ունինք», – կ՛ըսէ հայր Աթանասը: Ապրիլի վերջէն Ատրպէյջանական կողմը հայերու համար փակած է Դադիվանքը, մինչեւ այդ՝ կիրակի օրերը սահմանափակ թիւով հայ ուխտաւորներու թոյլ կուտան վանք մտնել, աղօթել ու պատարագի մասնակցիլ: Ատրպէյջանցիները վանքը հայերու առաջ փակած են սկիզբը պատճառաբանելով Covid-ի համաճարակը, ետքը ըսաին, թէ Թարթառը վարարած է, ճամփան փլուզուած: Արցախի թեմի առաջնորդ Վրթանես սրբազանն կ՛ըսէ՝ իսկ հիմա  բոլորովին նոր պատճառաբանութիւն մտածած են, կ՛ըսեն՝ մենք ալ Արցախի տարածքին մէջ սրբավայր ունինք՝ պէտք է մտնենք, դուրս գանք: Այժմ ատրպէյջանցիները 1,5 կիլոմետր ճանապարհ կը կառուցեն, որ մոտենան իրենց  չերեւացող սրբութեանը:

Մեկուսացուածութիւնէն ու այցելուներ չունենալու դժուարութիւնէն բացի՝ Դադիվանքի մէջ նաեւ պայմաններն դժուար են՝ մշտական հոսանք չունին, հեռախօսակապ՝  նոյնպէս, սնունդ, բարեբախտաբար, խաղաղապահներու միջոցով Մայր աթոռը, Արցախի թեմը կարողութիւն կունենան ուղարկելու: