Յովհաննէս Կոստանդինի Այվազովսկի ,  աշխարհահռչակ հայազգի հանճարեղ ծովանկարիչ Ռուսական կայսրութեան մէջ, Պետերբուրգի, Հռոմի, Ֆլորենցիայի, Շտուտգարտի, Ամստերդամի գեղարուեստի ակադեմիաներու անդամ, Ռուսական աշխարհագրական ընկերութեան անդամ (1853), Ռուսական կայսրութեան պատուաւոր ծովակալ, Ռուսաստանի կայսերական ակադեմիայի անդամ։

Յովհաննէս Այվազովսկին ծնած է 1817 թուականի Յուլիսի 17-ին  (հին տոմարով՝ Յուլիսի 29)-ին։ Այվազովսկիի նախնիները Գալիցիայի հայեր էին, որոնք XVII դարին Գալիցիա գաղթած են Արեւմտեան Հայաստանէն։

Ըլալլով համաշխարհային համբավ ունեցող նկարիչ՝ գերադասած էր ապրիլ եւ աշխատիլ իր ծննդավայր Ղրիմի մէջ։ 

Այվազովսկիի նկարչական տաղանդը ճանապարհ բացաւ դէպի Սիմֆերոպոլ քաղաքի գիմնազիա, իսկ յետագային դէպի Սանկտ Պետերբուրգի Գեղարուեստի ակադեմիա, որը Յովհաննէս Այվազովսկին աւարտեց ոսկի մետալով։

 Պարգեւներու արժանանալով իր վաղ շրջանի բնանկարներու եւ ծովանկարներու համար`ան սկսաւ նկարել Ղրիմի ծովափնեայ քաղաքներու պատկերներու շարքը։ Այնուհետեւ Այվազովսկին մեկնեց Եւրոպայի երկիրներ։ Կեանքի յետագայ շրջանին անոր ծովանկարներու եւ նաւանկարներու շարքերը նկարիչին արժանացուցին ռուսաստանեան նաւատորմի մշտական ծառայողը ըլալլու պատիւը։

 Ան մի քանի պատկեր նկարած է նաեւ Օսմանեան սուլթանի համար: Այդ նկարները ներկայիս թուրքական թանգարաններուն մէջ են։ Թուրքական սուլթանը շքանշանով պարգեւատրած է Այվազովսկիին, սակայն երբ Թուրքիայի մէջ 1890-ական թթ. տեղի ունեցան հայերու կոտորածները, Այվազովսկին թուրքական շքանշանը կապած է իր շունի վիզին, իսկ ետքը տարած ու նետած ծովը։

1890-ական թուականներուն հայկական կոտորածներու ծանր օրերուն ան ստեղծեր Է «Հայերու ջարդը Տրապիզոնի մէջ 1895 թուականին», «Նաւերու բեռնումը», «Թուրքական նաւերը Մարմարա ծովն են թափում հայերին» եւ այլ աշխատանքներ՝ արտայայտելով իր ցասումն ընդդէմ թուրք մարդասպաններու։ Ան ապաստան տուած է եւ նիւթապէս օգնած է կոտորածէն Ղրիմ փախած հայ գաղթականներուն

 Վախճանած է 1900 թուականին`   որպէս ժառանգութիւն ձգելով շուրջ 6000 կտաւ։ 

Ամփոփուած է Թեոդոսիայի Սուրբ Սարգիս եկեղեցիի բակին մէջ։