Նախորդ տարուայ Նոյեմբերին Փարիզի քաղաքապէտ Անն Իտալգոն արդեն հանդէս եկած էր Արցախի անկախ կարգավիճակի հաստատման օգտին:

Ան մասնաւորապէս «Թուիթեր»-ի իր էջին տեղադրած է ֆրանսիացի փիլիսոփա, գրող Պեռնար-Անրի Լեւիի՝ Le Point-ի կայքին  հրապարակուած «Ֆրանսիան կարող է ճանաչել Արցախի Հանրապետութիւնը» վերնագիրով յօդուածը եւ գրած է. «Միանշանակ համաձայն եմ, Ֆրանսիան կարող է ճանաչել Արցախի Հանրապետութիւնը»

Աւելին, 2020 թուականի աշնան Ֆրանսիայի Ազգային ժողովը (խորհրդարանի ստորին պալատը) եւ Սենատը (խորհրդարանի վերին պալատը) ընդունեցին բանաձեւեր, որոնց մէջ կոչ ուղուած էր երկրի կառավարութեան ճանաչել Արցախի անկախութիւնը:

Լեւին պարբերաբար յայտնուած է Ֆրանսիայի մեծ հրապարակումներուն եւ հեռուստահաղորդումներուն մէջ՝ երկրի սոցիալական խնդիրներու վերաբերեալ եւ ինչպէս ինքն նշած է՝ այն ժամանակ, երբ ֆրանսիացի գրող Մորիս Ժենեւիէի մոխիրը կը յանձնուէր հողին, հայկական Ղարաբաղը յայտնուած էր դժոխքի մէջ՝ գնդակոծուելով Ատրպէյճանի եւ Սուրիացի վարձկաններու կողմէ։

Լեւի.«Ի՞նչու մենք կը յիշենք Առաջին աշխարհամարտի զոհերուն, եթէ հիմա, հարիւր տարի ետք մենք դեռ խուլ ու կոյր ենք (այստեղ ան համեմատեց Ալիեւի քարոզչութիւնը Ռուանտայի ցեղասպանութեան գլխաւոր քարոզչական գործիքի` Radio Mille Collines- ի հետ): Անոր խօսքով ՝ թուրքական իմպերիալիզմի նպատակն է ընդլայնել իր կենսատարածքը Միջերկրական ծովի, Բալկաններու եւ  Կովկասի մէջ ու անկէ դուրս:

«Պէտք է ըլլայ առնուազն մէկ երկիր, որը կը ճանաչի Արցախի վիրաւոր Հանրապետութիւնը: Ի վերջոյ, Ազգերու լիգան ժամանակին Դանցիգի համար սահմանեց « ազատ քաղաք » կարգավիճակը, ինչպէս այդ կատարեց ՄԱԿ -ը Տրիեստի համար՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմէն ետք: Ի՞նչու նոյնը տեղի չունեցաւ Արցախի պարագային՝ Ստեփանակերտը եւ Շուշին հռչակելով ազատ քաղաքներ:

Այդպիսով, Ֆրանսիան եւ Եւրամիութիւնը որպէս ամբողջութիւն կը ցուցադրէին իրենց արժեքներու գերակայութիւնը անձնական շահերէն», – ըսած է Լեւին։

Ի պատասխան այս յայտարարութիւններուն ՝ նախագահ Արմենակ Աբրահամեանը առանց վարանելու յիշեց, որ Ֆրանսիան արդեն ճանաչեր է Հայաստանի անկախութիւնը հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութենէն ետք (դե ֆակտո, 19 Յունուարի 1920 թ.) Արեւմտեան Հայաստանի տարածքին մէջ՝ ներառեալ Արցախը՝ 1920 թուականի Ապրիլին Սան Ռեմոյի մէջ կայացած համաժողովի ժամանակ,  (այնուհետեւ դե յուրե 1920 թ. Մայիսի 11):

«Ես կը խնդրեմ Ֆրանսիային կատարել իր պարտավորութիւնները, այն է ՝ (1915 թ. Մայիսի 24 -ին, 2001 թ. Յունուարի 18 -ին) Արեւմտեան Հայաստանի հայ բնակչութեան նկատմամբ իրականացուած ցեղասպանութեան իրողութիւնը ճանաչելէ ետք վավերացնել 1920 թուականի Օգոստոսի 10-ին Սեւրի մէջ ստորագրուած միջազգային խաղաղութեան դաշնագիրը: Պէտք է յիշեցնել, որ այս հաշտութեան դաշնագիրն արդեն կիրառուած է Ֆրանսիայի կողմէ՝ առանց այն վավերացնելու՝ ի թիւս այլ բաներու, մանդատ ստանալով Կիլիկիայի համար:

1920 թուականին Հայաստանի Հանրապետութենէն անջատուած Արցախի անկախութեան ճանաչումը հաւասարազօր կ՛ըլլար Մոսկուայի եւ Կարսի 1921 թուականի անօրինական պայմանագիրներու վավերականութեան ճանաչմանը, որը

պաշտօնականացուցած էր Հայաստանի բաժանումը քեմալականներու եւ բոլշեւիկներու միջեւ 1920 թուական։

Ամբողջ աշխարհի հայերը, ներառեալ Ֆրանսիայի մէջ բնակուող հայերը, Արեւմտեան Հայաստանի քաղաքացիները, ովքեր կանգնած են Արեւմտեան Հայաստանի եւ Արցախի ապագայի համար վճռորոշ նշանակութիւն ունեցող քաղաքական եւ իրաւական ընտրութեան առջեւ, անհրաժեշտութեան պարագային կարող են մասնակցիլ հանրաքուէի՝ որպէս իրենց օրինական իրաւունքներու կեղծումը կանխելու միակ հնարաւոր ժողովրդավարական միջոց: 

Այն ընտրազանգուածը, ովքեր քուէարկած են Հայաստանի Հանրապետութեան մէջ 2021 թուականի Յունիսին կայացած արտահերթ խորհրդարանական ընտրութիւններուն, իրաւունք չունին որոշելու Արեւմտեան Հայաստանի եւ Արցախի հայերու փոխարէն», – ըսած է նախագահ Արմենակ Աբրահամեանը: