2014 թուականի Օգոստոսի 3-ին Շենգալի մէջ ԻՊ-ի կողմէ իրականացուած ջարդերէն ետք եզտիները ստիպուած եղած են մէկ օրուայ ընթացքին լքել իրենց հայրենիքը եւ 7 տարի անցկացնել Հարաւային Քուրտիստանի ճամբարներուն մէջ։ Այժմ անոնք մեծ ջանքեր կը գործադրեն իրենց բնակավայրը վերադառնալու համար, իսկ Հայրենիք վերադարձողները բերկրանք կ՛ապրին: Թիլ Իզեր գաւառ վերադարձած եզտի կանանցմէ մէկն ըսած է.«Թէ եւ մեր տունը մնացած է առանց դուռ ու պատուհան, այնուամենայնիւ մեր տունն է, եւ այստեղ աւելի լաւ է, քան վրաններուն մէջ»։

Պաշուրի կամ հարաւային Քուրտիստանի ճամբարներումն մէջ ապաստանած քաղաքացի մը իր չորս երեխաներուն եւ կնոջ հետ 7 տարի ետք Շենգալ վերադառնալու ուրախութիւնը կիսելով, այնտեղ անցկացուցած օրերը նկարագրած է․«Սպանդի հրամանն իրագործելու ընթացքին ԴԱԻՇ-ի կողմէ սպաննուեցան մեր ընտանիքի 3 տղամարդիկ, իսկ մեր տունէն փախցուցին 6 կնոջ:

Ցեղասպանութիւնը՝ ուր կամ ովքերու հանդէպ ալ որ տեղի ունենայ,  դատապարտելի յանցագործ արարք է։ Արեւմտեան Հայաստանը, բոլոր առաջադէմ երկիրներու նման, կը դատապարտէ եզտիներու դէմ իրագործուած ցեղասպանուիւնը եւ կ՛ակնկալէ մեղաւորներուն դէմ արդար դատաստան, իսկ բնիկ ժողովուրդին՝ արդար փոխհատուցում։

Leave a Reply