Կը ներկայացնենք Rengum-ի հրապարակած Մոդեստ Կոլերովի հոդուածը՝ Էրդողան-Պոստին հանդիպումի ենթատեքստի եւ Անկարաի մտայնութիւններու շուրջ, որտեղ հոդուածագիրը կը խոսի նաեւ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտութեան շուրջ:

«Սոչիում ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի և Թուրքիոյ նախագահ Ռեջեբ Թայիփ Էրդողանի ռուս-թուրքական երկկողմ հարաբերութիւններու շուրջ կայացած բանակցութիւններու օրակարգից վերձուած է Լեռնային Ղարաբաղի հարցը, որի մէջ համառօրէն կը փորձէր ներքաշել Անկարան՝ աջակցըլով Բաքուին:

Եթէ Ադրբեճանի համար Լեռնային Ղարաբաղի նշանակութիւնը հստակ է, ապա Թուրքիոյ միջամտութիւնը այս հարցի շուրջ բոլորովին էլ «մեկ ազգ՝ երկու պետութիւն» առասպելական համերաշխութեան հարցը չէ:

Թուրքիոյ համար Լեռնային Ղարաբաղը իմպերիալիստական, մայրացամաքաին քաղաքականութեան եւ միաժամանակ ԱՄՆ-ի կողմ է սկսած Հարաւարեւելեան Ասիայի, Մերձաւոր եւ միջին Արեւելքի մասնատումի գործընթացքի չեզոքացումի գործիք է՝ միաձուլուելով մերձաւոր Արեւելքի շարունակական փլուզման գլուխկոտրուկին:

Որպէսզի Թուրքիան նման մասնատումի զոհ չդառնայ, կը փորձէ իր ռազմաքաղաքական կամքը թելադրել Վրաստանին եւ Ադրպեճանին, ցանկացած գինով  կլանելու, մեկուսացնելու եւ շրջաբակելու Հայաստանը եւ Լեռնային Ղարաբաղը:

Ռուսաստանը կը հրաժարուի աջակցելու Թուրքիոյ այտ եսակենտրոն հարցի շուրջ:

տարածքները հանելու կամ Թուրքիոյ փրկել Քուրդիստանի են աւելի շատ, քան Անկարան ինքն իրեն կը փորձէ փրկել:

Մասնատուած Մերձաւոր Արեւեքի կողքին, ԱՄՆ-ի կողմէ վարած հակաիրանական ճակատի հետ մէկ տեղ, Հարաւաին Կովկասի խաթարած ստատուս քվոն, Ալիեւի եւ Էրդողանի փրկութեան համար, չափազանց շատ է:

Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտութեան  լուծումը արագացնելն իմաստ չունի, քանի որ այն դեռ հասունացած չէ, աջակցութիւն չունի, այսինքն՝ լեգիտիմ չէ:

Ոչ ոք՝ ո՛չ Ատրպեճանին, ո՛չ Հայաստանին չեն ստիպեր երթալ հակամարտութեան լուծումին:

Նոր՝ մէկ  այլ պատերազմէ հրաժարում Մերձաւոր Արեւելքի նոր պայթունի ֆոնին, հակամարտութեան «սառեցումը», փոխզիջմումի տեղափոխումը դեպի ապագայ՝ 20,50 կամ 100 տարիով հետաձգումը, երբ արիւնը եւ ցաւը իրենց տեղը կը փոխարինէ ժողովուրդներու եւ պետութիւններու իրաւունքները ռացիոնալ ընկալումը, ահա միակ սցենարը, որ ընդունելի է Ռուսաստանի համար:

Մոսկուան հիանալի կը տեսնէ Անկարաի եւ Բավքի փոխադարձ «սերը»: Մոսկոաւան նաեւ կը տեսնէ Լեռնային Ղարաբաղի պատմական եւ կայունացնող դերակատարութիւնը տարածաշրջանի մէջ: