Արեւմտեան Հայաստանի Ուրֆայ նահանգի Հալֆեթի գաւառի Նուհրութ (Գիւրքույու) թաղամասին մէջ կը գտնուի1500-ամեայ հայկական Նուհրութ եկեղեցին, որու ճակատային մասն ու ետեւի պատերը աւիրուած են, իսկ չի վերականգնուելու պարագային այն կը վերածուի քարերու կոյտի: 

Արեւելեան Հռոմէական կայսրութեան տիրապետութեան օրոք, բիւզանդական ճարտարապետութեանը յատուկ ոճով եւ սրբատաշ քարերով կառուցուած եկեղեցւոյ միւս հատուածները պահպանուած են մինչեւ մեր օրերը:

Եկեղեցին վերածուած է թաղամասին մէջ բնակուող երեխաներու խաղահրապարակի, իսկ երիտասարդներու եւ մեծահասակներու համար՝ ժամանակ անցկացնելու վայր:

Տեղացիները, յիշեցնելով, որ մինչեւ 1915 թուական այդ շրջանին մէջ  բնակած են հայեր , կը պատմեն․«Հայերու նկատմամբ իրականացուած ցեղասպանութենէն ետք այստեղի բնակիչները սկսած են եկեղեցին կոչել «Բիրչ», որպէսզի չի հնչէ եկեղեցի բառը: Մինչեւ հիմա  եկեղեցին կ՛անուանեն «Բիրչա Բելեկ»։

Քաղաքացի մը, ով մանկութեան տարիներուն լսած է իր մեծերու պատմութիւնները, ըսաւ. «Ըստ մեր պապերուն պատմածի ՝ եկեղեցւոյ ներսը թունել կար: Թունելը մոտ 500 մետր երկարութիւն ուներ: Այն ժամանակ այս թունելը միշտ օգտագործուած էր: Բայց մենք չենք գիտեր, թէ այժմ որտեղ է»: