Արեւմտեան Հայաստանը բռնազաւթած Թուրքիան, կրկին անգամ՝ իրեն բնորոշ կեղծաւորութեամբ, հայ ազգին պատկանող հարուստ մշակութային ժառանգութեան հետ միասին իրեն կը վերագրէ նաեւ հայկական խոհանոցին պատկանող տարբեր կերակրատեսակներ։  Օրերս թուրքական լրատուական կայքերէն մէկն անդրադարձած է հայկական լավաշին՝  «մոռնալով» յիշատակել այդ դարաւոր հայկական հացատեսակի նախապատմութիւնը, սակայն չեն մոռցած նշել, որ Երզնկայի լավաշը գրանցուած է ԵՈՒՆԵՍԿՕ-ի ոչ նիւթական մշակութային ժառանգութեան ցանկին։

Կը ցանկանանք անտեղեակ մարդկանց յիշեցնել, որ  հայկական լավաշ հացատեսակը ստեղծեր են հայերը, այն ունի հազարամեակներու պատմութիւն։ Լավաշի մասին նոյնիսկ լեգենդներ կան հիւսուած։ Չմանրամասնելով լավաշի ստեղծման ողջ պատմութիւնը՝ նշենք միայն, որ այն կը  թխուի թոնիրի մէջ, որը նոյնպէս հին հայկական մշակոյթի տարրերէն է։ Ըլլալով բնիկ ժողովուրդ՝ հայ ազգը հազարամեակներու ընթացքին ստեղծեր է իր կենսակերպին համապատասխան պայմաններ, որոնցմէ մէկն ալ թոնիրն է, որուն այժմ շատերը, ինչպէս նաեւ՝ թուրքերը, կը փորձեն  վերագրել իրենց։  Թոնիրը հայերու կեանքին եւ կենցաղին մէջ կարեւորագոյն նշանակութիւն ունեցած է դեռեւս հեթանոսական ժամանակներէն: Այդ գետնափոր կրակը խորհդանշած է արեւի պաշտամունքը: 

Փարիզի մէջ ընթացող ԵՈՒՆԵՍԿՕ-ի ոչ նիւթական մշակութային ժառանգութեան պաշտպանութեան մասին կոնվենցիայի միջկառավարական կոմիտէի 9-րդ նիստին 2014 թուականի Նոյեմբերի 26-ին որոշում կայացուած է եՈՒՆԵՍԿՕ-ի մարդկութԵան ոչ նիւթական մշակութային ժառանգութեան ներկայացուցչական ցանկին մէջ ներառել Հայաստանի կողմէ ներկայացուած «Լավաշ. աւանդական հացի պատրաստումը, նշանակութիւնը եւ մշակութային դրսեւորումները Հայաստանի մէջ» հայտը: