Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներուն՝ 1917 թուկանի Դեկտեմբերի 18-ին, Արեւմտեան Հայաստանի Երզնկայի մէջ, Արեւելեան ճակատին Օսմանեան կայսրութեան եւ Ռուսաստանի միջեւ կնքուեցաւ առաջին զինադադարը, որու արդիւնքին 1917 թուականի Դեկտեմբերի 29-ին Ռուսաստանը ճանաչեց Թուրքա-Հայաստանի (Արեւմտեան) ինքնորոշման եւ անկախութեան իրաւունքը։  

Առաջին համաշխարհային պատերազմի երկրորդ զինադադարը տեղի ունեցաւ 1918 թուականի Հոկտեմբերի 30-ին, եւ այսօր մենք կը նշենք նաեւ այս տարեդարձը, որը խթան հանդիսացաւ 919 թուականի Փետրուարին Փարիզի մէջ կայացած խաղաղութեան կոնֆերանսի նախապատրաստման համար, որու արդիւնքին 1920 թուականի առաջին կէսին Արեւմտեան Հայաստանի տարածքին մէջ ձեւաւորուեցաւ եւ ճանաչուեց հայկական պետութիւնը։

Չի յարգելով ստանձնած պարտաւորութիւններն ու պայմանագրերը, 1920 թուականի Սեպտեմբերի 27-ին քեմալական զօրքերը կրկին գրաւեցին Արեւմտեան Հայաստանը։

Այսպիսով, 1923 թուականի Հոկտեմբերի 29-ին 1894-էն 1923 թուականն եղած ժամանակահատուածը երեք իրար յաջորդող թուրքական կառավարութիւններու կողմէ ցեղասպանուած հայ ժողովուրդի արեան վրայ հիմնուեցաւ պատմութեան մէջ ամենէ խայտառակ պետութիւնը՝ Թուրքիայի Հանրապետութիւնը, որը 1932 թուականին դարձաւ Ազգերու Լիգայի անդամ։

Աշխարհի վրայ չկայ քաղաքակիրթ մարդ, ով չիմանայ, թէ ինչ անարդարութիւններու ու ծանր յանցագործութիւններու վրայ կառուցուած է այս պետութիւնը։ Մէկ անգամ եւս պէտք է յիշեցնել, որ այս պետութեան տարածքի հիմնական հենակէտը օկուպացուած Արեւմտեան Հայաստանն է՝ ծովէ ծով տարածուած հայոց աշխարհը, որտեղ ցեղասպանութեան զոհ  դարձած են անոր միլիոնաւոր զաւակներ, իսկ հարիւր հազարաւոր փրկուած հայեր արտաքսուած են։ Այսօր Արեւմտեան Հայաստանի բնիկ հայ ժողովուրդի արդար պայքարը կը շարունակուի տուն վերադառնալու եւ իր իրաւունքները յարգելու համար, իսկ Թուրքիան կը շարունակէ հպարտօրէն կրել «հանրապետութիւն» տիտղոսը՝ պահելով անցեալին եղած տառապանքները։ Այսօր կան պետութիւններ, որոնք աչք փակելով թուրքական բոլոր տերութիւններու կատարած տարբեր յանցագործութիւններու վրայ՝ կը շարունակեն շնորհաւորել այս արհեստական ​​պետութեանը։ Անոնք կը շշնջեն, սակայն, որ միլիոնաւոր զոհերու արեան ծովի վրայ կառուցուած երկիրը վաղ թէ ուշ կը դատապարտէ։

Արեւմտեան Հայաստանը, ի տարբերութիւն այլ երկիրներու, որոնք Թուրքիային  կը շնորհաւորեն այս իրադարձութեան կապակցութեամբ, եւս մէկ անգամ կը դատապարտէ Արեւմտեան Հայաստանի բռնազաւթման եւ հայ ժողովուրդի դէմ կատարուած ցեղասպանութեան հիման վրայ տեղի ունեցած Թուրքիայի Հանրապետութեան ստեղծումը։

Արեւմտեան Հայաստանը նախ կը պահանջէ իր բոլոր իրաւունքներու արդարացի վերականգնումը, որոնք ոտնահարուեր են կատարուած յանցագործութիւններու պատճառով։ Արեւմտեան Հայաստանը կը դատապարտէ  նաեւ բոլոր այն կառոյցներուն, որոնք կը պնդեն թէ կը հաւակնին հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութեան միջազգային ճանաչմանը, սակայն անոնք չեն պահանջեր, որպէսզի միջազգային իրաւունքի հիման վրայ հատուցուի հայ ժողովուրդին պատճառուած վնասը եւ դադարեցուի Արեւմտեան Հայաստանի բռնազաւթումը։

Առանց որեւէ փոխհատուցման ցեղասպանութեան ճանաչմանը ձգտելու մեթոդը, ինչպիսին Եւրախորհրդարանի 1987 թուականի Յունիսին ընդունած բանաձեւն է,

Կը սնուցէ յանցագործութեան իրաւագիտութիւնը եւ հետեւաբար՝ ցեղասպանութեան շարունակութիւնը: