Թուրքիոյ եւ բռնագրաւուած Արեւմտեան Հայաստանի մէջ ընդհանուր բնակչութեան 27,2 տոկոսը կազմող 22 միլիոն 750 հազար երեխաներ կը տուժեն զրկանքներէն եւ աղքատութենէն, տարբեր տեսակի չարաշահումներէն եւ շահագործումէն, պատերազմի կործանարար հետեւանքներէն, բանտերու մէջ գտնուելէ, ինչպէս  նաեւ՝ մայրենի լեզուով կրթութիւն ստանալու խտրականութենէն։

Թուրքիոյ եւ բռնագրաւուած Արեւմտեան Հայաստանի  մէջ աւելի քան 10 միլիոն երեխայ չէ կարողացած կրթութիւն ստանալ մայրենի լեզուով։ Հանրապետութիւնն հիմնադրուելէ  ի վեր թրքութիւնն ու թուրքականութիւնը՝  որպէս միակ տարբերակ, պարտադրուած են ոչ մուսուլման ժողովուրդներուն  եւ ոչ թուրք բնակչութեանը։ 

Միաւորուած ազգերու կազմակերպութիւնը (ՄԱԿ)  1989 թուականի  Նոյեմբերի 20-ին ստորագրեց Երեխաներու իրաւունքներու մասին կոնվենցիան ՝ երեխաներուն պաշտպանելու եւ անոնց պայմանները բարելաւելու համար այն երկիրներուն մէջ, որտեղ պատերազմական իրադրութըւն է եւ աղքատութիւն։ Այն ուժի մէջ մտաւ 1990 թուականի Սեպտեմբերի 2-ին:

Պայմանագիրը ներառած  էր չորս հիմնական սկզբունքներ։ Կոնվենցիայի մասնակից դարձած է 196 երկիր։ Թուրքիան նոյնպէս 1995 թուականի հունուարի 27-ին շրջանառութեան մէջ դրաւ կոնվենցիան, որը ամենէ շատ վավերացուած «մարդու իրաւունքներու փաստաթուղթն է», սակայն երեխաներու իրաւունքները մնացին միայն թուղթի վրայ։

Leave a Reply