Վանի մէջ հանրային փուռի շուրջ հաց ստանալու յոյսով հաւաքուած՝ թուրքական զօրքերով շրջապատուած հայերու այս լուսանկարը հրապարակուած է Օսմանեան կայսրութեան մէջ ԱՄՆ նախկին դեսպան Հենրի Մորգենթաուի՝ 1918 թվականին Նիու Եորքի մէջ լոյս տեսած է յուշագրութեան առաջին հրատարակութեան մէջ:

Լուսանկարի բացատրութիւնն  նշուած է. «Այս մարդկանց դուրս  հանած են իրենց տուներէն առանց նախազգուշացնելու եւ քշած են դէպի անապատ: Բռնագաղթի ժամանակ հազարաւոր կանայք, երեխաներ ու տղամարդիկ մահացան ոչ միայն սովէն ու զրկանքներէն, այլ նաեւ ուղեկցող զինուորներու անմարդկային դաժանութենէն»:

Վանը Արեւմտեան Հայաստանի հնագոյն մայրաքաղաքներէն է: Շուրջ երեք հազար տարուայ պատմութիւն ունեցող հայկական այս քաղաքը Մեծ եղեռնի տարիներուն զրկուած է հայ ազգաբնակչութենէն: 1915 թուականին, երբ Օսմանեան կայսրութեան հայաբնակ իւրաքանչիւր բնակավայրի նման Վան քաղաքի շրջակայ հայկական գիւղերուն մէջ սկսեցան կոտորածները, քաղաքի հայ բնակչութիւնը Ապրիլի սկիզբը դիմած են ինքնապաշտպանութեան՝ շուրջ մէկ ամիս դիմադրելով թուրքական բանակի եւ քրտական անկանոն ջոկատներու յարձակումներուն:

Քաղաքի տարածքին տեղի ունեցած մարտերու ժամանակ Վանը վերածուեցաւ փլատակներու, իսկ անոնք, ովքեր չի կարողացան գաղթել, սպաննուեցան: