1895-ին, Համիտեան ջարդերու ժամանակ, Արեւմտեան Հայաստանի Կարինէն Կարս փախող ընտանիքներու շարքին նաեւ Եանիկեան ամուսիններ էին։ Յետագային, ցեղասպանութեան ականատէս Գուրգենը երկար ու պայքարներով լի ուղի անցաւ։ Աւելի ուշ հաստատուեցաւ ԱՄՆ-ի մէջ։ 

1973թ. Յունուարի 27-ն էր, երբ Եանիկեանը թուրք հիւպատոսին եւ փոխհիւպատոսին՝ Մեհմետ Պայտարին ու Պահատր Տեմիրիին, հրաւիրեց Կալիֆոռնիայի Սանթա Պարպարա քաղաքի «Բալթիմոր» հիւրանոց։ Հրաւերը թուրքերն ընդունած էին, որովհետեւ Եանիկեանը գաղտնի պահած էր իր հայ ըլլալը։ 78-ամեայ Եանիկեանը թուրք դիւանագետներու ուղղութեամբ 9 փամփուշտ արձակեց։ Զանգահարեց ոստիկանութիւն,  ապա անոնց ժամանելէն ետք յայտարարեց, որ ինքն է սպանութեան հեղինակը։ 

Սանթա-Պարպարայի այս կրակոցներով սկսաւ հայ վրիժառութեան պայքարը` հայկական պահանջատիրութեան նոր փուլը։ Եանիկեանը համարուեցաւ Հայաստանի ազատագրութեան հայ գաղտնի բանակի «ASALA»-ի հոգեւոր հիմնադիրը։ 

Ցմահ ազատազրկուած հայ գրող եւ ճարտարագետ, հայկական նորագոյն զինեալ ազատագրական պայքարի հերոս Գուրգեն Եանիկեանը 1984-ի Փետրուարի 10-ին բանտէն փոխադրուեցաւ հիւանդանոց, որտեղ ան մահացաւ 17 օր ետք։