Ի՞նչ հեռանկարներ ունի հայ-թուրքական յարաբերութիւնները կարգաւորելու նոր գործընթացը, ի՞նչ վտանգ եւ օգուտներ կարող է ստանալ Հայաստանը՝ մտնելով այդ ընթացքին մէջ:

Այս նիւթի շուրջ զրոյցի շրջանակին Հայաստանի Հանրապետութեան գիտութիւններու ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս, թուրքագետ Ռուբեն Սաֆրաստեանը մասնաւորապէս ըսած է․ «Հայ-թուրքական նոր գործընթացը միայն մէկ պարագային  կարող է յաջողուիլ, եթէ Թուրքիան Միացեալ Նահանգներու, Ռուսաստանի եւ Ֆրանսիայի ճնշմամբ ճանչնայ հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութիւնը: 

Թուրքիան մեզմէ շատ մեծ գին կը պահանջէ յարաբերութիւններու  կարգաւորելու համար: Մենք պէտք է բանակցային գործընթացի սկիզբէն դնենք հետեւեալ հարցը, որ մեզմէ մեծագոյն զիջում է, երբ մենք կը համաձայնուինք բանակցիլ պետութեան մը հետ, որը շարունակողն է հայերու դէմ ցեղասպանութիւն իրականացուած Օսմանեան կայսրութեան: Ցեղասպանութեան հարցը, թէ՛ Կարսի պայմանագրի հարցը (իրականութեան ընդդէմ Սեւրի դաշնագրի հարցի եւ Արեւմտեան Հայաստանի), թէ՛ Արցախի հարցը մեր ժամանակակից ինքնութեան մասը կը կազմեն: Այդ խնդիրները մեր համար կարեւոր են: Եթէ մենք այդ խնդիրներուն երթանք սկզբունքային զիջումներու՝ կը նշանակէ, որ մենք մեր ինքնութեան մէկ մասն կը հրաժարուինք։ Անոր համար պէտք է այդ սկզբունքային հարցերուն ըլանք անդրդվելի, պէտք չէ զիջինք: Իսկ մնացած հարցերով կարող են կոմպրոմիսներ ըլլալ»։