Ջիմ Չանքալեանը ծնած է Տիգրանակերտի մէջ՝ Պետրոս Չանքալեան անունով։ Շուտով ան եւ անոր ընտանիքը գաղթեցին Միացեալ Նահանգներ, որտեղ Չանքալեանը աւարտած է ամերիկեան միջնակարգ դպրոցը եւ ընդունուած է ռազմական ակադեմիա՝ ԱՄՆ բանակի սպա դառնալու համար: Բացի այն, որ Չանքալեանը ամերիկացի փորձառու զինուոր էր, ան նաեւ յայտնի կերպար էր Նիու Եորքի հայկական համայնքի մէջ։

1915 թուականին բարեփոխուած Հնչակեան կուսակցութիւնը ԱՄՆ-ի սահմանադրա-դեմոկրատական կուսակցութեան տարածաշրջանային կոմիտէի հետ միասին դիմած էր Չանքալեանին յատուկ առաքելութեամբ նախ Կովկաս, ապա Վան ուղարկելու խնդրանքով, որտեղ ան պէտք է օգներ հայ ազատագրական շարժումին։ Չանքալեանը պատրաստակամօրէն համաձայնած է այդ խնդրանքին, թէ եւ այդ կը նշանակէր, որ ան ստիպուած կ՛ըլլայ հրաժարուիլ իր բարձր դիրքէն եւ Ամերիկայի անհոգ կեանքէն: Արեւմտեան Հայաստանէն խումբ մը կամաւորներու հետ Չանքալեանը նշանակուած ժամին ժամանեց Վան, որտեղ անոր դիմաւորեց հայկական ինքնապաշտպանական ուժերու հերոսական առաջնորդ Արմենակ Եգարեանը։ 

Ըլլալով Եգանեանի խորհրդականը՝ Չանքալեանը կարեւոր դեր ունեցած է Երկրապահի գունդի ձեւաւորման գործին։ 

1917 թուականին վերադառնալով ԱՄՆ՝ Չանքալեանը շուտով տեղեկացաւ Ֆրանսիայի մէջ հայկական լեգեոնի ձեւաւորման ծրագրի մասին, որուն ան որոշեց միանալ։ Լեգեոնը ստեղծուած է պաղեստինեան ճակատ մեկնելու եւ գերմանական եւ թուրքական բանակներու դէմ դաշնակիցներու կողմէ պայքարելու համար: Չանքալեանը յառաջիկայ տասնամեակներուն շարունակեց իր գործունէութիւնը՝ ի շահ իր հայրենիքի։ Ան դարձաւ ամերիկա-հայկական ազգային խորհուրդի ստեղծման գլխաւոր Աւանդատուն եւ զբաղեցուց անոր նախագահի պաշտօնը։ Ան նաեւ Հայ բարեգործական ընդհանուր միութեան (ՀԲԸՄ) կենտրոնական կոմիտէի առաջին նախագահն եղած է եւ նուիրուեցաւ հայ եկեղեցիին ծառայելու։

Չանքալեանը՝ հայ նշանաւոր հայրենասերը, մահացած Է Նիու Եորքի մէջ 1947 թուականին։