Սեպագրերու եւ քարտէսներու ուսումնասիրող Էտուարտ Մելիքեանը դիմատետրի էջին գրած է. «Գիտեմ՝ ոմանք կ՛ըսեն, բայց այս ալ քիչ յայտնի բերդ չէ, որ ես խոստացած էի միայն անտեսուած բերդեր ներկայացնել… Այո, Պաղեշի (Պաղաղեշ, Բիդլիս/Բեդլիս /Բադլիս/Բիթլիս, Բալալեզա/Բալալեյսա, նաեւ Տաւրոսի գլխաւոր բնական լեռնանցքի անունով Ձորապահակ եւ նոյնանուն գաւառի անունով Սալնոձոր…) մասին բոլորը գիտեն, բայց, ցաւօք, քիչերը գիտեն (հիմնականը ուրարտագետները), որ անոր ամենահին անունն է Uazi. այդպէս այն կը յիշատակուի (որպէս նոյնանուն երկրամասի կենտրոն) Ասորեստանի արքայ Սարգոն Բ: Եւ անգամ այդ մասնագետներէն չեք լսեր, որ այդ անունը ոչ այլ է , քան Մեծ Հայքի Աղձնիք (ասոր. սեպ. աղբ. Alzi, խեթ. Alshe) նահանգի Ազնուաց ձոր գաւառի ամենավաղ յիշատակումը… Իսկ այս արդեն շատ կարեւոր է… Կրկնեմ՝ քաղաքը յետագային կոչուած է նաեւ այդ ձորի մէկ այլ անունով Սալնոձոր եւ լեռնանցքի անունով՝ Ձորապահակ: Ի դէպ, ասորական սեպագիր աղբիւրներուն մէջ Ձորապահակ լեռնանցքը, որոու միջոցով կ՛անցնէր Մեծ Հայքի Արքունի պողոտան, կը յիշատակուի Tunibunu ձեւով։