Ղազախստանի մէջ աճող սուր ճգնաժամը, անոր միջանկեալ գագաթնակէտը՝ կապուած այս երկրի մէջ ՀԱՊԿ զինուած ուժեր տեղակայելու հետ, որոնք, ըստ կանոնադրութեան, «կարող են գործել միայն ագրեսիայի կամ զինուած յարձակման պարագային», մեծ ուշադրութիւն կը գրաւեն աշխարհի ՝ քաղաքական գործիչներու եւ փորձագիտական ​​հանրութեան շրջանին։

Ղազախստանի նախագահ Կասիմ-Ժոմարտ Տոկաեւը, ցուցարարներուն անուանելով «միջազգային ահաբեկիչներու բանտա», դիմեց ՀԱՊԿ-ի օգնութեան, թէ եւ շատերը կը հասկնան, որ Ղազախստանի անկարգութիւններու արտաքին գործոնը գաղտնի կը պահէ աւելին. սոցիալ-տնտեսական խնդիրներիու սրումը, տեխնիկապէս եւ իշխանութեան քաղաքականապէս անյաջող  անցում Նուր սուլթան Նազարբաեւէն Տոկաեւին եւ այլն։

Յետագային այս իրադարձութիւնները մէկ անգամ չէ, որ պիտի նկարագրուի եւ վերլուծուի փորձագետներու կողմէ: Խօսքը ոչ միայն Ղազախստանի ներքին խնդիրներու մասին է, այլ նաեւ միջազգային լուրջ ենթաթեքստի՝ պայմանաւորուած այն հանգամանքով, որ երկիրը կայուն դիրք ունի։ Նաւթով հարուստ հանրապետութիւնը՝ մեծութեամբ 9-րդ պետութիւնը, ներգրաւած է օտարերկրեայ ներդրումներ, անդամ է ՀԱՊԿ-ին, Շանհայի համագործակցութեան կազմակերպութեան եւ Եւրասիական տնտեսական միութեան։ Իսկ Թուրքական պետութիւններու միութեան մէջ (ԹԹՄ) ան զբաղեցուցած է առաջատար դիրքերը։ Այժմ, ինչպէս գրած է թուրքական Daily Sabah-ը, «Կենտրոնական Ասիայի նախկին խորհրդային հանրապետութիւններէն ամենակայուններէն մէկի կերպարը ծանր հարուած ստացած է»։ Բայց ո՞վքերու կողմէ։ Թուրք քաղաքագետ եւ Կենտրոնական Ասիայի փորձագետ Բունիամին Եշիլը կը պնդէ, որ ինքը համաձայն չէ անոնց հետ, ովքեր կը կարծեն, որ «Ղազախստանի միջոցով որոշակի ուժեր հարուածեր են միայն Ռուսաստանին, որպէսզի թուլացնեն այն եւ տորպեդահարեն ինտեգրումը հետխորհրդային տարածքին»: Անոր խօսքով, հարուած կը հասցուի նաեւ Թուրքիային: 

Ան ուշադրութեան կը հրաւիրէ նոր ինտեգրացիոն ասոցիացիայի՝ Թուրքական պետութիւններու միութեան գագաթնաժողովի որոշումներուն, որը տեղի ունեցած է 2021 թուականի Նոյեմբերին Ստամպուլի մէջ։ Խօսքը կը վերաբերուի ղազախերէնի լատինական այբուբենի անցմանը, տեղեկատուութիւն փոխանակելու կազմակերպման եւ մաքսային հսկողութեան ընթացակարգերու պարզեցմանը` Ղազախստանի եւ Թուրքիոյ միջեւ տնտեսական եւ ռազմաքաղաքական դաշինք ստեղծելու համար։ Այդ կապակցութեամբ Թուրքիոյ նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը առաջ քաշած է «վեց պետութիւններու եւ մէկ ազգի» թեզը։ Այդ իսկ պատճառով Եշիլը կը կարծէ, որ «միայն Ռուսաստանի միջամտութիւնը լայն իմաստով կը վնասէ իրեն», թէ եւ ան նշած է, որ աւելի հաճախակի դարձած են հրապարակումները, որոնք կը պարունակեն դատողութիւններ, թէ «Ղազախստանի իշխող վերնախավը կարող է եւրոպական ինտեգրում իրականացնել միայն Թուրքիոյ հետ դաշինքի միջոցով», իսկ Թուրքական պետութիւններու միաւորումը «արեւմուտքի գլխաւոր զէնքը կը դառնայ Ռուսաստանի եը Չինաստանի դէմ պայքարին»:

Այժմ թուրքական Cumhuriyet թերթը «զարմանքով» նշած է. «ՀԱՊԿ երկիրներն արագ արձագանքեցին Ղազախստանի նախագահ Տոկաեւի օգնութեան խնդրանքին՝ երկիր ուղարկելով խաղաղապահ զօրախումբ»: Ղազախստանի աղմկահարոյց իրադարձութիւնները, ամենայն հաւանականութեամբ, որոշ ժամանակ կը շարունակուին։ Անկարան կը կարծէ, որ այս խաղը կը խաղայ ղազախական վերնախավի որոշակի հատուած։ Անոնք ուշադրութեան կը հրաւիրեն նաեւ այն փաստի վրայ, որ Ղազախստանի մէջ տեղի ունեցած անկարգութիւնները համընկած են Ռուսաստան-ԱՄՆ-ՆԱՏՕ գագաթնաժողովներ նախապատրաստելու հետ։ Ըստ Habertürk թուրքական հրատարակութեան՝ «ամեն ինչ նոր կ՛սկսուի», եւ շուտով «Արեւելեան Թուրքեստանը» կը դառնայ մեծ խաղի հարթակ։ Թուրքիոյ ԱԳՆ-ն ըսած է, որ «ուշադիր կը հետեւի Ղազախստանի իրադարձութիւններուն» եւ «մեծ նշանակութիւն կուտայ բարեկամ պետութեան կայունութեանը»։ Թուրքիոյ մէջ, ինչպէս Ղազախստանի, կայ իշխանութեան տարանցման խնդիր, իսկ գնաճը անհաւանական է։ Թուրքիոյ մէջ ալ ամեն ինչ կարող է «հանկարծակի» բռնկուիլ։