Ազգութեամբ թուրք Արգուն Քոնուկը բլոգեր է, ով, չունենալով հայկական արմատներ, իր  տեսաբլոգներու միջոցով կը ներկայացնէ  Թուրքիոյ մէջ մնացած (բռնազաւթուած Արեւմտեան Հայաստան) հայկական ժառանգութիւնը: 

«Իմ տեսահոլովակներու բովանդակութիւնը քաղաքական չէ, ինձ կը հետաքրքրեն մշակութային օջախները, եւ որպէս թուրք ես ինձ պատասխանատու կը համարեմ իմ երկրի ամբողջական պատկերը ցուցադրելու համար»,- այս նախադասութիւնն է, որով երիտասարդ թուրք Արգուն Քոնուկը կ՛սկսի Youtube-ի մէջ իր տեսաբլոգներու մեծ մասը։ 2020 թուականի Դեկտեմբերէն Արգունը նկարահանած է տարբեր տեսահոլովակներ, որոնց մեծ մասը նուիրուած է բռնազաւթուած Արեւմտեան Հայաստանի մէջ բնակող հայերուն եւ այնտեղ մնացած հայկական ժառանգութեանը։

Իր առաջին տեսահոլովակի մէջ ան հանդիպած է Անկարայի մէջ բնակող Գեւորգ Պալապանին։ Բլոգերը անոր անուանած է «Անկարայի վերջին հայը». շատ հայեր չեն համաձայնիր տեսախցիկի առջեւ խօսիլ իրենց ազգային պատկանելութեան մասին:

Պալապանը Արգունին կը պատմէ հայերու մէջ յայտնի Աղթամարի լեգենտը։ Անոր խօսքով՝ Վանա լիճի Աղթամար կղզին իր անունը ստացած է ողբերգական սիրոյ պատմութենէն։ Արքայադուստր Թամարն կ՛ապրէր կղզիին մէջ, անոր սիրահարուած էր երիտասարդ տղայ մը, ով ամեն գիշեր լողալով կը մոտենար ափէն կղզի՝ առաջնորուվելով Թամարի վառած լոյսով։ Բայց օր մը Թամարի հայրը կը կտրէ ճրագը, եւ երիտասարդը կը խեղդուի լիճին մէջ՝ բացականչելով «Ախ, Թամար»: Լեգենտը չ՛ըսէր, թէ ինչու հայ կնոջ հայրը դէմ էր այս յարաբերութիւններուն։ Պատասխանը գիտէ Գեւորգ Պալապանը,- երիտասարդը թուրք էր, համենայն դէպս մանկուց լսած էր լեգենտն այս մեկնաբանութեամբ։

Տեսանիւթի վերջը հայը թուրք բլոգերին ցոյց տուած է Անկարայի հայկական գերեզմանոցն ու կարդում գերեզմանաքարերու վրայ գրուած հայկական անունները։

«Եթէ կ՛ուզես որեւէ մէկին ազգայնականութիւն, հայրենասիրութիւն սովորեցնել, պէտք չէ այդ անես՝ անտեսելով այլ ժողովուրդներու մշակոյթը։ Ցաւօք սրտի, հակառակը տեղի կ՛ունենայ: Այսօր մարդիկ պատրաստ են ըսել, որ իրենք միակն են, ովքեր ժամանակին ապրած են մոլորակի վրայ։ Եթէ ​անոնց ըսեն, որ աստուածաշնչեան Ադամը թուրք եղած է, անոնք կը հաւատան»,-  կ՛ըսէ Պալապանը:

Արգունը ափսոսանքով նշած է, որ ոսկի փնտրելու համար հայկական գերեզմանները թալանած են կողոպտիչներու՝ «սեւ փորողներու» կողմէ։

Արգունը նաեւ տեսահոլովակներ նկարահանած է հայկական հնագոյն քաղաքներուն՝ Կարսի եւ Անիի մէջ։ Անիի մասին կ՛ըսէ, որ հայերն այն անուանած են «1000 եւ մէկ եկեղեցիներու քաղաք»։ «Արարատ, գիտես՝ ի՞նչ կը նշանակէ քո անունը»,- երեխային կը հարցնէ բլոգերը։ Ան ի պատասխան կը շարժէ ուսերը։

Քրտերը թուրք երիտասարդին կ՛ըսեն, որ Հայաստանի մէջ կ՛ապրին եզտիներ, ովքեր իրենց հետ կը խօսին նոյն լեզուով։ Արգունին ցոյց կուտայ  այն վայրերը, ուրկէ պարզ կ՛երեւի հայ-թուրքական սահմանը եւ Հայաստանը։ 70-ամեայ քուրտ, բլոգերին ցոյց  տուած է Սուրբ Թեոդոր հայկական եկեղեցւոյ աւերակները։

«Այս գիւղին մէջ եօթ հայկական եկեղեցի կար, անոնցմէ ամենէ մեծն էր։ Տարիներու ընթացքին մարդիկ եկեղեցիներու քարերը քանդած են, իրենց համար տուներ կառուցած։ Պատմութեանն այդքան անտեսելը շատ սխալ է»,- կ՛ըսէ քուրտը բլոգերին։

Արգունը նաեւ ռեպորտաժ նկարահանած է Թուրքիայի Բիթլիսի շրջանի Տոգրուիոլ գիւղէն (Արեւմտեան Հայաստանի տարածք), որտեղ պահպանուած է 10-րդ դարի հայկական եկեղեցի։ Այն կը հսկէ Աթանուր անունով բնակիչ մը։

Անոր խօսքով, եկեղեցւոյ հիմքը շատ ամուր է, իր գոյութեան 11 դարերու ընթացքին առաստաղը չէ փլուած եւ նոյնիսկ չէ վնասուած։

«Հայերը շատ լաւ գիտեն, թէ ինչպէս վարուին քարի հետ, անոնք շատ գրագետ ու առանց ցեմենտի կառուցած են, քարերը փազլի նման հաւաքած են։ Այսօր նման շինութիւն կառուցելը շատ դժուար է։ Ժամանակակից տեխնիկայով նման գլուխկոտրուկներ կառուցելը գրեթէ անհնար է»,- կ՛ըսէ Աթանուրը։

Եկեղեցւոյ տարածքին կան նաեւ հայկական գերեզմաններ։ Հայկական այս եկեղեցին ներառուած չէ Թուրքիայի պահպանուող յուշարձաններու ցանկին, պետութիւնը անոր վերականգնման կամ վերանորոգման ծրագիրներ չունի։

Հայկական եկեղեցին Տոգրուիոլի մէջ պահպանուած միակ հայկական շինութիւնն է։ Գիւղին մէջ նախկին ժամանակ կային այլ հայկական եկեղեցիներ ու տուներ, իսկ այժմ անոնք հողին հաւասարուած են։ Չնայած անոր, Հայաստանէն եւ Սփիւռքէն շատ հայեր գիտեն եկեղեցւոյ մասին, խումբերով կուգան, կը նկարուին։ Եկեղեցի  կ՛այցելեն նաեւ զբօսաշրջիկներ Եւրոպայէն եւ ԱՄՆ-էն։

2021 թուականի գարնան Արգունը մէկ ամիսով եկաւ Հայաստան եւ տեսահոլովակներ նկարահանեց այստեղ։

Ան նշած է, որ Հայաստանն իսկական դրախտ է զբօսաշրջիկներու համար, քանի որ ուտելիքը համեղ է, գիները՝ մատչելի, իւրաքանչիւր քար ունի իր պատմութիւնը, իսկ մարդիկ շատ հիւրընկալ են։

Իր տեսանիւթերուն մէջ Քոնուկը երբեք չէ խօսած Հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութեան մասին, չէ յիշատակած ջարդերը։ Ան միայն  կ՛ըսէ, որ «հայերն այստեղ ապրած են մինչեւ Առաջին համաշխարհային պատերազմը»։

Թուրք երիտասարդի տեսաբլոգները աշխուժ կը դիտեն սփիւռքի հայերը, ովքեր կը խօսին Թուրքիոյ մէջ ապրած իրենց նախնիներու մասին։ Նաեւ մեկնաբանութիւններուն մէջ շատ թուրքեր կան, ովքեր կը պատմեն իրենց պապերու պատմութիւնները «հարեւանի բժիշկ Միհրանի» կամ «վաճառական Հրանտի» մասին։