1990 թ. Յունուարի 12-15-ին, Պաքուի ջարդերուն զուգահեռ` ատրպէյճանցի ջարդարարները կազմակերպուած յարձակում գործեցին Հիւսիսային Արցախի Մանաշիդ, Ազատ եւ Կամօ գիւղերուն վրայ՝ էթնիկական զտումներու քաղաքականութիւնը աւարտին հասցնելու նպատակով: Այդ առնչութեամբ  պ. գ. թ., դոցենտ, «Կաճառ» գիտական կենտրոն» ՀԿ նախագահ Մհեր Հարութունեանը մասնաւորպէս նշած է.«Այն, որ լարուած այդ բացայայտ գործողութիւնը հրահանգուած էր ու կը ղեկավարէր ահաբեկչական կենտրոնէ մը՝ Պաքուէն, պարզ դարձաւ դեռ Յունուարի 11-ին Պաքուի մէջ Ատրպէյճանի ազգային ճակատի կազմակերպած հանրահաւաքին հնչեցուած Պաքուէն հայերու վտարման եւ դէպի Արցախ լայնածաւալ զինուած յարձակում գործելու կոչերէն: Սակայն Հիւսիսային Արցախի աննկուն պաշտպանները արժանի հակահարուած հասցուցին ատրպէյճանական հրոսակախումբերուն եւ ստիպեցին ճողոպրել մարտի դաշտէն: Արցախի դէմ լայնածաւալ պատերազմի նախապատրաստուող թշնամին յատկապէս խոցելի ու անպաշտպան թուացող հայկական բնակավայրերու ուղղութեամբ նախաձեռնած լարուած յարձակումներով ոչ միայն ուժի գործադրելով կը փորձէր ահաբեկել հայազգի քաղաքացիներուն, այլեւ մարտական կիրառութեան մէջ կը դնէ օկուպացիոն ուժերը: Հայկական կողմը համարժէք պատասխան տուած է եւ անհրաժեշտ միջոցներ ձեռնարկած թշնամիի լարուածութիւնն դիմագրաւելու եւ հայրենի հողը պաշտպանելու համար»։