Ի՞նչու Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ ներկայացուցիչներու հանդիպումը երկար ըլլար, եթէ հակառակ կողմն իրականութեան նպատակ չունի Հայաստանի հետ հաշտութեան, խաղաղութեան ճանապարհով երթալու: Այլ հարց է՝ հայկական կողմը այդ կը հասկնայ, թէ՞ չէ: Եթէ այո, ապա հայկական կողմին ի՞նչը կը հետաքրքրէ, եթէ չէ, ապա ի՞նչու չի հասկնար: Այս մասին խօսած է վերլուծաբան Նայիրի Հոխիկեանը:

«Երբ սկսաւ Տաւութ օղլուի ՝՝0 խնդիր բազմաթիւ հարեւաններ՝՝ գաղափարախօսութիւնը, այնտեղ նշուած էր, որ իրենք պէտք է ամեն ինչ կատարեն, որ Հայաստանն անջատեն սփիւռքէն: Ի՞նչպէս հնարաւոր է անջատել Հայաստանը սփիւռքէն ՝ Թուրքիոյ հետ բարեկամութեամբ՝ թուացիալ բարեկամութեամբ: Հանդիպումը 1.5 ժամ տեւեց, որովհետեւ անոնք խօսելու նիւթ չունէին, որովհետև Ռուբինեանը եւ Քըլըչն հանդիպած են՝ հանդիպելու համար եւ բովանդակային խօսակցութիւն չէ եղած, չըլլար: Պատուիրակութիւնները կը խօսին արարողակարգային հանդիպումներու մասին, որ կարեւոր է հաշտութիւնը եւ այլն: 

Այն պարագային, կարող է ռազմական էքսպանսիա ըլլալ, երբ զօրքով կը մտնէ Հայաստան:  Այդ հնարաւոր չէ, որովհետեւ Հայաստանը Ռուսաստանի տնտեսական, քաղաքական շահերու կէտին մէջ է եւ պատահական չէ, որ իր զօրքը դրած է Հայաստանի եւ Թուրքիոյ սահմանին, կամ աւելի ճիշտ՝ Արեւելեան եւ Արեւմտեան Հայաստաններու մէջտեղը, հետեւաբար Թուրքիան չի կարող ուժով մտնել ՀՀ: Այսինքն՝ Թուրքիան  նպատակ ունի Հայաստանի հետ «բարեկամութեան» հասնելով՝ աստիճանաբար հասնիլ անոր, որ Հայաստանէն դուրս ելլէ ռուսական զօրքը: Միւս կողմէ՝ Թուրքիան նպատակ ունի, որ Հայաստանը վերջապէս ճանչնայ Թուրքիոյ տարածքային ամբողջականութիւնը եւ ստորագրէ տարածքները ճանչնալու պայմանագիր: Կամ, այլ կերպ՝ ճանչնայ երբեք չգործած Մոսկուայի եւ Կարսի պայմանագրերու գոյութիւնը: Եթէ Հայաստանը կնքէ Թուրքիոյ հետ փոխադարձ տարածքային ամբողջականութիւնը ճանչցող պայմանագիր եւ ճանչնայ Կարսի եւ Մոսկուայի պայմանագրերու իրաւականութիւնը, կը ստացուի, որ Թուրքիան կը հասնի իր 100 տարուայ նպատակին»: