Քազանճեաններու ընտանիքը, վերապրած է հայերու դէմ կատարուած ցեղասպանութիւնը, Առաջին աշխարհամարտէն ետք Արեւմտեան Հայաստանէն հասած են  ԱՄՆ, հաստատուած Նիու Եորք: 1928-ին ծնած է անոնց դուստրը՝ Աննան, որուն պատիւ վերապահուած է պանծացնելու իր ազգը՝ որպէս ամերիկեան տիեզերագիտութեան բնագաւառի գիտնական։

Աննա Քազանճեանը Նահանգներուն մէջ համարուած է առաջին կանանցմէ, ով աշխատած է նաւատորմի համար նախատեսուած ծրագիրներուն: Տաղանդաւոր հայուհին մեծ ներդրում կատարած է նաեւ ավիացիոն ոլորտին նաւիգացիոն համակարգերու զարգացման գործին։ 

1957 թ. Աննա Քազանճեանը մշակած է յատուկ սկզբունքներ, որոնք հնարաւորութիւն տուած են թիրախին հարուած հասցնել 10 հազար մղոն հեռաւորութեան վրայ: Անոր հաշուարկները տեղադրուած է գերգաղտնի հաւաքածուի մէջ, որը հասանելի եղած է միայն երկրի բարձրագոյն պաշտօնեաներուն: Երկու տարի ետք ՆԱՍԱ-ն, վերջապէս կարողանալով օգտագործել այդ հաշուարկները, կը կարողանայ մի քանի արբանեակներ գործարկել:

Մեծահամբաւ հայուհիի անունը գրանցուած է «Նիու Եորքի 100 ամենէ ազդեցիկ կանանց» ցուցակին։ Մահացած է Նիու Եորքի մէջ, 2020 թուականի Դեկտեմբերի 7-ին։