Ատրպէյճանցի օգտատերի նկարահանումին մէջ կ՛երեւի , որ աւիրուած է Պանանց գիւղի (մինչեւ 1990 թ. հայաբնակ) Սբ. Աստուածածին եկեղեցւոյ խորանը, մկրտութեան աւազանը, ինչպէս նաեւ անհետացած է արեւմտեան ճակատամասի գագաթին ամրացուած 1621 թ. խաչքարը:

Եկեղեցւոյ ճակատին ամրացուած ատրպէյճաներէն ցուցանակը կը յուշէ, որ սրբավայրը ալբանացման քաղաքականութեան զոհ դարձած է:

Հարկ է նշել, որ յուշարձանագետ Սամուել Կարապետեանը 1986 թուականին եկեղեցւոյ պատերուն արձանագրած է կառուցման մէջ վերաօգտագործուած 16-17-րդ դարերու 153 միաւոր գերեզմանական յուշարձան, հետեւաբար կառոյցը պէտք է թուագրել 17-18-րդ դարերով:

Յայտնի է նաեւ, որ եկեղիցին նորոգուած էր 1981 թ. տեղաբնակ հայերու ջանքերով եւ հետեւաբար այս անմխիթար վիճակին կարող էր հասնել միայն վանտալիզմի արդիւնքին: