Ատանայի կոտորածը տեղի ունեցած է 1909 թուականի Ապրիլ ամսուայ ընթացքին Արեւմտեան Հայաստանի Ատանայի եւ Հալէպի վիլայեթներու հայ բնակչութեան հանդէպ։

Կազմակերպուած է թուրքական իշխանութիւններու կողմէ։ Ատանայի եւ ընդհանրապէս Կիլիկիոյ հայերը, որոնք ինքնապաշտպանութեամբ դիմակայած են 1890-ական թուականներու ջարդերուն, կարողացած են առաջդիմել տնտեսական, մշակութային եւ հասարակական ասպարեզներուն՝ կենտրոնացնելով երկրամասի առեւտուրն ու արդիւնաբերութիւնը։ Թուրքական հետադիմական ուժերն սկսած են հայերուն ամբաստանել իշխանութիւնը թուրքերէն խլելու եւ «հայկական թագաւորութիւնը» վերականգնելու մեղքով։

Կոտորածի նախօրէին իշխանութիւնները մեծաքանակ զէնք ու զինամթերք բաժնեցին իսլամադաւան բնակչութեանը։ Ապրիլի 1-ին թուրք ամբոխը խուժեց քաղաքի փողոցները, հրապարակները, թաղամասերը եւ սկսաւ կոտորել հայերուն։ Առաջին ջարդը տեւած է տասնհինգ օր իսկ երկրորդ ջարդը Մայիսին՝ կրկին տասնհինգ օր։

Ատանայի(Կիլիկիայ) կոտորածին զոհ դառձաւ շուրջ 30000 մարդ, որմէ աւելի քան 20000-ը՝ Ատանայի վիլայեթի մէջ։ Աւիրուեցան տասնեակ հայաբնակ քաղաքներ ու գիւղեր։