Պայազեթի բերդը կառուցուած է Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Կոգովիտ գավառին մէջ` Մակվա գետի հովիտին: Մինչեւ 5-րդ դարի սկիզբը պատկանած է Արշակունիներուն` հանդիսանալով անոնց ամրոց–գանձարանը: Այնուհետեւ անցած է Բագրատունիներուն: 10-րդ դարին պատկանած է Արծրունեաց նախարարական տանը: 13-րդ դարին գրաւած են մոնղոլները: 1555 թուականի Ամասիայի թուրք–պարսկական պայմանագիրով Պայազետի բերդն անցած է Օսմանեան կայսրութեան տիրապետութեան տակ: Ի պատիւ Օսմանեան սուլթան Պայազիդ I-ի (1389–1402 թթ.)` 15-րդ դարէն բերդը կոչուած է Պայազետ: 1828 թուականի Օգոստոսի 28-ին հայ կամաւորականներու օգնութեամբ բերդը գրաւած են ռուսական զօրքերը, սակայն, 1829 թուականի Սեպտեմբերի 2-ի Ատրիանապոլսի հաշտութեան պայմանագիրով վերադարձուցած են Թուրքիային: 1854 թուականի Յուլիսի 29-ին ռուսական զօրքերը 2-րդ անգամ գրաւած են Պայազետի բերդը, սակայն, Փարիզի 1856 թուականի Մարտի 18-ի հաշտութեան պայմանագիրով այն վերստին վերադարձուցած են Թուրքիային: 1878 թուականի Փետրուարի 19-ի Սան–Ստեֆանոյի ռուս–թուրքական հաշտութեան պայմանագիրով Պայազետն կ՚անցնի Ռուսաստանին, սակայն, նոյն թուականի Յուլիսի 1-ի Պեռլինի միջազգային կոնգրեսի որոշումով դարձեալ կը վերադարձուի Թուրքիային: 1918 թուականի Մարտին Պայազետի բերդին վերջնականապէս կի տիրէն Անդրկովկաս արշաուող թուրքական զօրքերը: