ՀՀ նախկին ՄԻՊ Արման Թաթոյեանը գրառում  կատարած է. «Պէտք չէ թույլ տալ, որ կրկնուի պատմութեան սխալները: Խորհրդային տարիներուն Հայաստանի եւ Ատրպէյճանի միջեւ սահմանային վէճերու ժամանակ տարածուած եղած են դէպքեր, երբ ատրպէյճանական իշխանութիւնները մասնակցած են պաշտօնական քննարկումներու, բայց զուգահեռաբար տեղւոյն կազմակերպած են յարձակումներ հայ գիւղացիներու նկատմամբ, զաւթած են հողատարածքներ եւ ետքը այդ զաւթած հողատարածքները դարձուցած «քննարկելու» առարկայ (Բարանա, իսկ ներկայիս՝ Նոյեմբերեան, Կողբ, Կոթի, Դովեղ եւ այլ գիւղեր):

Օրինակ` 1922թ. Մայիսէն սկսած Տաւուշի, Քարվանսարայի (Իջեւան) եւ Ղազախի գաւառներու սահմանային շրջաններուն վէճերը եւ յանձնաժողովներու վերջնական աշխատանքներն անընդհատ յետաձգձուած են, քանի որ ատրպէյճանցիներու կազմակերպմամբ գրաւուած էին հայերուն պատկանող հողերու մեծ մասը եւ ատրպէյճանցիները հրաժարուած էին վերադարձնելու: 

Առհասարակ, հաճախ վէճերը առաջացած են Ատրպէյճանի հողատերերու պատճառով:

Այն ժամանակ ատրպէյճանական խախտումներու փաստերը Խորհրդային Հայաստանի իշխանութիւնները պատշաճ չէին արձանագրեր: Իրականութեան, անով միայն նուէրներ ստեղծուած է ատրպէյճանական իշխանութեան համար, որ մեր Հայրենիքի ու հայրենակիցներու հաշուին աշխարհին երեւան խաղաղասեր ու հումանիստ»: