1992 թուականի Մայիսի 18-ին, հայկական բանակներն ազատագրեցին Հայաստանը Արցախին կապող կենսական նշանակություն ունեցող Բերձոր (Լաչին) քաղաքը: Այն ժամանակ այն «կեանքի» միջանցք էր Արցախի համար: Քաղաքի ազատագրումով սկսաւ նաեւ ամբողջ շրջանի՝ Քաշաթաղի շրջանի ազատագրումը: 

Մայիսի 13-ին շարունակուեցաւ հայկական ուժերու կենտրոնացումը Զարասլի գիւղի մոտ, որը կը գտնուի Շուշիի եւ Լաչինի միջեւ: Այստեղ կենտրոնացած էին զրահատեխնիկայի տասնեակ միաւորներ եւ մեծ քանակ կենդանի զինուժ: Լաչինի հետ կապը խզուած էր, այնտեղ աւիրուած եր հիւանդանոցը, դպրոցը, տեղական կառավարման մարմնի շէնքը:

Մայիսի 15-ին հայկական ջոկատները գրոհեցին բարձունքին գտնուող Աղտամի շրջանի Կիւլապլու գիւղը: Ատրպէյճանական զօրքերը, ունենալով քանակային եւ դիրքային առաւելութիւն, հետ մղեցին գրոհը: Մայիսի 17-ին հայկական ուժերը հետ մղեցին ատրպէյճանական բանակի գրոհը Շուշիի ուղղութեամբ, անոր մասնակցեցան շուրջ 1000 զինուոր։

Մայիսի 18-ին պաշտպանութեան նախարար Վազգեն Սարգսեանը յայտնեց, որ բացուած է Արցախը Հայաստանի հետ կապող ճանապարհը: Օրուայ երկրորդ կէսին Ատրպէյճանի ՊՆ ներկայացուցիչը խոստովանեց Լաչինի անկումը: