Պրիւսելի մէջ եռակողմ հանդիպումէն ետք Ալիեւը զանգած է Էրդողանին եւ  ներկայացուցած է արդիւնքները։ Ան յատկապէս ընդգծած է, որ պայմանաւորուած են  «Զանգեզուրի միջանցքը» բանալու , ինչպէս նաեւ երկաթուղիի եւ  մայրուղիի վերաբերեալ հարցեր։ Պաքուն Իրանի հետ համաձայնագիր ստորագրած է Իրանի տարածքով Նախիջեւանի հետ «միջանցքի» գործարկման համար։ Միեւնոյն ժամանակ, Պաքուն կը պնդէ «Զանգեզուրի արտատարածքային միջանցքը», եւ անոր պատճառը Նոյեմբերի 9-ի յայտարարութեան համապատասխան կէտը իրագործելու եւ Նախիջեւանի հետ ցամաքային կապ բանալու խնդիրը չէ։ Խնդիրն առաւել լայն է եւ առնչուած է 1921-ի Մոսկուա/Կարսի ռուս-թուրքական պայմանագիրներն թարմացնելու ընդլայնուած կիրառմամբ։ Անոնց իրաւական առավելագոյն ժամկէտը սպառուած է, անով պայմանաւորուած էր 2020-ի ռուս-թուրքական արշաւը Հայաստանի դէմ։ Այդ պայմանագիրներով Նախիջեւանը հայկական ինքնավարութիւն է՝ ժամանակաւորապէս փոխանցուած Պաքուի խնամակալութեանը։ Իր հերթին, բաց կը մնան Կարսի եւ հայկական բռնագրաւուած այլ տարածքներու խնդիրները Թուրքիայի համար, քանի որ Լոզանի պայմանագիրն իրաւական խիստ իմաստով անվաւեր է։ Այդ պայմանագիրով Կարսը ճանչցուած է Թուրքիայի տարածք։ Սահմաններու այս խնդիրը հնարաւորութիւն էր՝ Հայաստանի բոլոր խնդիրները միաւորելու եւ ամուր դիրքեր ստանալու առնուազն Արցախի անվտանգութեան, կարգավիճակի եւ փախստականներու վերադարձի հարցերուն։