Հին Թաղերը հայկական մեծ պատմութիւն ու մշակութային ժառանգութիւն ունեցող գիւղերէն է, որուն մասին կը վկայեն գիւղին մէջ եւ անոր շրջակայքը պահպանուած յուշարձանները։

Յայտնի է, որ Հին Թաղերու բնակիչներուն մէկ մասն այստեղ  գաղթած է Պարսկահայաստանի Խոյի, Սալմաստի գիւղերէն 1829թ-ին։

Խորհրդային շրջանին՝ Արցախը Խորհրդային Ատրպէյճանին բռնակցելէ ետք, Հին Թաղերը կը գտնուէր Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Հադրութ շրջանի կազմին մէջ։

1974թ․ գիւղն ունէր 350, իսկ 1980թ․՝ 255 հայ բնակիչ։ 

1988թ․ Հին Թաղերուն մէջ կազմաւորուած է ինքնապաշտպանական ջոկատ (հրամանատար՝ Հ․ Ամիրեան), որ 1991թ․ Յուլիսէն կոչուած է «Վրիժառու»։ Ջոկատը համալրուած է այդ ժամանակ բռնազաւթուած Արեւշատ ու Խանձաձոր գիւղի կամաւորականներով։ 1992թ․ Յուլիսին ջոկատը փոխակերպուած է Հին Թաղերու առանձին վաշտի, իսկ Սեպտեմբերին Հին Թաղերու, Խծաբերդի, Տումիի եւ Մոխրենեսի ջոկատներու հիման վրայ ստեղծուած է Հադրութի պաշտպանական շրջանի գումարտակներէն մէկը։ Այն մասնակցած է «Սանգարի խութ», «Շռշռան» եւ «Գեարդան» դիրքերու ինքնապաշտպանութեան, ինչպէս նաեւ Հադրութի, Կովսականի, Ջրականի շրջաններու ինքնապաշտպանական ու ազատագրական մարտերուն։

2020թ. Արցախեան երրորդ պատերազմի հետեւանքով Հին Թաղերը բռնազաւթուած է Ատրպէյճանի կողմէ։

Leave a Reply