Զարմանալի գեղեցկութեան հայկական գորգերը ստեղծուած են հնագոյն ժամանակներուն, եւ մինչեւ օրս գորգերու վրայ գրուած պատմութիւնները պահպանուած են:

Գորգագործութիւնը, որպէս հայկական զարդական եւ կիրառական արուեստի տեսակներէն մէկը, անքակտելիօրէն կապուած է հայերու զարդական եւ կիրառական արուեստի այլ տեսակներու հետ՝ շարունակելով ազգային կերպարուեստի միւս տեսակներու աւանդոյթները: Հայկական գորգագործութիւնը, որ սկզբնական հանգրուանին կատարման արուեստագիտութեան առումով որոշակիօրէն կը համընկնէր հիւսուածքի հետ, զարգացման երկար ճանապարհ անցած է՝ տարբեր ձեւերու շրջանակի վրայ հիւսուած պարզ արտադրանքներէն սկսեալ մինչեւ գեղարուեստական նուրբ գործեր դարձած հանգոյց գորգերը:

Գորգերու պատրաստումը դարձաւ հայկական մշակոյթի անբաժանելի մէկ մասը։

Հայկական մշակոյթն ու աւանդոյթներն են, որոնք կ’առանձնացնեն հայ ժողովուրդին այլ ազգերէ, այն հայկական մշակոյթն է, որ հայերը կը փորձեն ամբողջ ուժով պահպանել եւ փոխանցել իրենց երեխաներուն, քանի որ ճիշդ այդ է, որ կը պահէ մեր նախնիներու ոգին եւ ոյժը:

Ցեղասպանութեան տարիներուն Արեւելեան Հայաստան եւ աշխարհի այլ երկիրներ տեղափոխուած հայերը իրենց հետ տարին նաեւ մշակոյթի  այս գեղեցիկ ճիւղի՝ գորգագործութեան կիրառման գիտարուեստը, զարգացնելով եւ ձեւաւորելով այլ երկիրներու մշակոյթը։