Արեւմտեան Հայաստանի Ամասիա քաղաքը կը գտնուի Սեւ ծովը թափող Իրիս գետին վրայ, որ քաղաքը կը բաժնէ երկու մասի։ Բարձրութիւնը ծովի մակերեւոյթէն 366մ է։ Ունի հանքային ջուրեր ե յորդաբուխ աղբիւրներ։ Շրջակայքը անցեալին կային արծաթի հանքեր, որոնց պաշարներն այժմ սպառած են։ Հարուստ է այգիներով, յատկապէս թթաստաններով։  Այժմ Ամասիա գաւառի կեդրոնն է, որ կը պատկանի Սեբաստիա  նահանգին։Ամասիա, որ իր ընդհանուր համայնապատկերով նման էր հսկայական ամփիթատրոնի մը, հին աշխարհի ամենագեղեցիկ քաղաքներէն մէկն էր։ Յետագայ ժամանակներուն նոյնպէս Ամասիա խոշոր ու ծաղկուն քաղաք էր։ Ամասիա թուրքերու կողմէ նուաճուած  է Պայազէտ Սուլթանի օրօք, 1392 թուականին։ Այստեղ ապրող բնիկ հայերը երկու անգամ՝ 1895 եւ 1915 թթ. ենթարկուեցան բնաջնջման ու տեղահանման։ Ըստ 1929թ. վիճակագրական տուեալներուն, Ամասիոյ մէջ կ’ապրէին 400 հայ բնակիչ, իսկ 1971-ին՝ 300։ 1915թ. Ամասիա գաւառէն տեղահանած են 22871 հայ, կարգադրուած ըլլալով զանոնք ոչնչացնել ճանապարհին։