19-րդ դարու երկրորդ կիսուն – 20-րդ դարու սկիզբները՝ նախքան Հայերու դէմ իրագործուած Ցեղասպանութիւնը,  Երզնկա քաղաքին մէջ կար չորս գործող հայկական եկեղեցի՝ Ս. Նշանը, Ս. Երրորդութիւնը, Ս. Սարգիսը եւ Ս. Փրկիչը, ինչպէս նաեւ Ս. Աստուածածին փոքրիկ մատուռը: Քաղաքի բնակչութիւնը բաժնուած կ’այցելէր այս 4 եկեղեցիները։

Ս. Նշանը Երզնկա քաղաքի եւ Երզնկայի թեմի աթոռանիստ մայր եկեղեցին էր: Ըստ աւանդութեան՝ անունը ստացած էր 4-րդ դարուն Հռոմէն բերուած խաչէն («Տրդատայ խաչ»): Երզնկա քաղաքի եկեղեցիներէն ամենահինն ու ամենամեծն էր: Երզնկայի մէջ յաճախակի երկրաշարժերու պատճառով եկեղեցւոյ քարուկիր շէնքը բազմիցս հիմնանորոգումներու եւ վերակառուցմումներու ենթարկուած է: Ներկայ շէնքը կառուցուած էր 1834թ.:

Մեծ Եղեռնի նախօրեակին Ս. Նշանի երէցներն էին Վարդան աւագ քահանայ Զաքարեան եւ Վահան քահանայ Յովհաննէսեան: Ս. Նշանի սպասաւորներէն էր նաեւ տէր Գրիգոր քահանայ Մամիկոնեան:

https://www.houshamadyan.org/arm/mapottomanempire/erzurumvilayet/yerzengakaza/religion/churchesandmonasteries2.html