Ռուս զինուորականները քանի մը օրէ ի վեր Բերձորի մէջ փոխած են պարեկութեան բնոյթը։ Եթէ ​​անցեալին փաստաթուղթերն ու անձնագիրերը կը ստուգուէին 6-7 անցակէտէ,  այժմ արգելապատնէշները բաց են, եւ ստուգումներ կ’իրականացուին միայն հայկական երկու անցակէտերէ՝ Տեղի եւ Ստեփանակերտի մէջ։ Պաքուի կառուցած ճանապարհը նոյնպէս գրեթէ պատրաստ է։ Նեղլիկ ճանապարհով երկու ինքնաշարժ, յատկապէս խոշորները, դժուար պիտի տեղաւորվուին։ Ձմրան եւ ցեխոտ եղանակին ճանապարհը կրնայ անանցանելի ըլլալ։ Ինչո՞ւ Ալիեւ գումար ծախսեց ճանապարհի կառուցման վրայ։ Հայկական կողմը կ’ըսէ, որ Նոյեմբերի 9-ի յայտարարութեան համաձայն, այդ ճանապարհը պէտք է գործէր 2023թ․ Նոյեմբերէն։ Սակայն Ալիեւի ու Շոյկուի զրոյցէն ետք Ռուսիա յայտարարեց խաղաղապահները նոր ճանապարհին վերատեղակայելու մտադրութեան մասին: Ռուսական զօրքերն արդէն մէկ շաբաթ է, որ ստուգումներ չեն իրականացներ, իսկ ատրպէյճանցիները այս ճանապարհով թոյլ չտալու պահանջը հանուած է։ Ռուս-թրքական նոր գործարքի ծիրին մէջ համայն հայութեան կառուցած Բերձորի ճանապարհը կրնայ «ազատ» միջանցք դառնալ Ռուսիոյ եւ Թուրքիոյ համար։

Պաքու իր հերթին ճանապարհներ կը կառուցէ Արցախի բռնազաւթուած շրջաններուն մէջ։ Մոսկուա եւ Անգարա կ’արագացնեն Հայաստանի տարածքով միջանցքներու բացումը Սոչիի մէջ ձեռք բերուած պայմանաւորուածութիւններուն հիման վրայ՝ «գորշ գօտիներով» Ռուսիոյ դէմ պատժամիջոցները շրջանցելու եւ տնտեսական փոխանակումներու նպատակով։

Արեւմտեան Հայաստանը չի կրնար ընդունիլ որեւէ միջանցքային տրամաբանութիւն, որ կը խախտէ մայր Հայաստանի ամբողջականութիւնը եւ հիմք կը դնէ բանթիւրքիզմին: Դարեր շարունակ հայերը պայքարած են բանթիւրքիստական այդ ծրագիրին դէմ, իսկ այսօր Թուրք-ատրպէյճանական տանդէմը կը  փորձէ այն իրականութեան վերածել: