Նեմրութ Յովհաննէսի Պաղտասարեան Հայաստանի մէջ տեսալրագրութեան հիմնադիրն է, որուն անունը այսօր քիչերը կը յիշեն։  Նեմրութի անունն ի սկզբանէ եղած է Սամուէլ։ Նկարիչին հայրը՝ Յովհաննէս, իր տղաքը անուանած է Վասպուրական աշխարհի տեղանուններով. Սամուէլը՝ Նեմրութ, Մելիքը՝ Սիփան, Վահանը՝ Ծիլվան։ Նեմրութ ծնած է 1907 թուականի Փետրուարի 24-ին Վան քաղաքը, մանկավարժ–արուեստագէտ Յովհաննէս Պաղտասարեանի ընտանիքին մէջ։ 1915 թուականի գաղթէն ետք Նեմրութի մականունը կը դառնայ քաղաքացիական անուն, նոյնը եղբայրներուն պարագային։

1920 թուականին Նեմրութ ստացած է իր առաջին լուսանկարները։ 1925-1929 թուականներուն որպէս լուսանկարիչ աշխատած է Հայաստանի Արհմիութիւններու տան մէջ: Այդ տարիներուն ան լուսանկարչական պատկերատետրեր պատրաստած է՝ նուիրուած Երեւանին, դառնալով հին Երեւանի դիմանկարիչը՝ ստեղծելով մայրաքաղաքի անկրկնելի, հիմա արդէն յուշ դարձած պատկերներ։ Նեմրութ Պաղտասարեան մասնակցած է հանրապետական, միութենական եւ միջազգային շարք մը ցուցահանդէսներու եւ մրցոյթներու. անոր «Հողը» եւ «Արարում» լուսանկարչային շարքերը շարք մը մրցոյթներու ժամանակ արժանացած են պարգեւներու եւ բարձր գնահատականի։

Նեմրութի իւրաքանչիւր լուսանկար եզակի ու տպաւորիչ պատմութիւն մըն է հայ ժողովուրդի կեանքէն։