Մարդասիրութեան համաշխարհային օրն ամենամեայ յիշեցում է, որ պէտք է գործել յանուն տառապանքներու մեղմացման` անկախ մարդու ծագումէն, համոզմունքէն եւ այլ հանգամանքներէն: Այդ մասին Ֆէյսպուքի իր էջին գրած է Արցախի ՄԻՊ Գեղամ Ստեփանեան:

«2020թ. Սեպտեմբերի 27-ին Արցախի Հանրապետութեան դէմ սանձազերծած պատերազմին հետեւանքով երկրին մէջ աննախադէպ մարդասիրական ճգնաժամ ստեղծուած է. հազարաւոր զոհեր եւ հաշմանդամ անձեր, այդ թուին՝ քաղաքացիական անձեր եւ երեխաներ, մօտ 40,000 բռնի տեղահանուած անձ, ռազմագերիներ, որոնց մէկ մասը մինչեւ օրս անյայտ պայմաններու մէջ ապօրինի կերպով կը պահուի Ատրպէյճանի մէջ: 

2020թ. Նոյեմբերի 10-ին զինադադարի մասին եռակողմ յայտարարութիւնը դադրեցուց ռազմական գործողութիւններու աշխոյժ հանգրուանը, սակայն առաջ բերաւ Ատրպէյճանի կողմէ անվտանգութեան եւ մարդու իրաւունքներու նոր կոպիտ խախտումներ:  Արցախի Հանրապետութեան չճանչցուիլը պատճառ դարձաւ, որ Միացեալ ազգերու կազմակերպութիւնը եւ այլ միջազգային կազմակերպութիւններ չայցելեն Արցախ` ուսումնասիրելու հրադադարի խախտման, միջազգային իրաւունքի ոտնահարման դէպքերը կամ տրամադրելու մարդասիրական օգնութիւն: Շատ կարեւոր է, որ միջազգային հանրութիւնը գիտակցի յետպատերազմեան Արցախի մարդասիրական խնդիրներու սրութիւնը եւ ստիպէ Ատրպէյճանին ետ կանգնիլ իր թշնամական պահուածքէն ու Արցախը ցտղական զտման ենթարկելու քաղաքականութենէն:

Միացեալ ազգերու կազմակերպութիւնը եւ մարդասիրական մանդատ ունեցող այլ միջազգային կազմակերպութիւններ մեծ դեր եւ պատասխանատւութիւն ունին միջազգային իրազեկման խթանման եւ այս խնդիրներու շուրջ քայլեր ձեռնարկելու հարցին մէջ»,- նշուած է գրառման մէջ:

Արեւմտեան Հայաստանը բազմաթիւ անգամներ միջազգային տարբեր հարթակներու վրայ կը բարձրաձայնէ Արցախի մէջ տիրող իրական իրավիճակը՝ շեշտադրելով Ատրպէյճանի կողմէ բռնազաւթուած տարածքներէն տեղահանուած հայերու իրաւունքներու պաշտպանութեան հարցը։