Հայկաբերդը, որ թրքերէն նաեւ կը կոչուի Չաւուշթեփէ, իսկ քրտերէն՝ Ասպեսին, կը գտնուի Արեւմտեան Հայաստանի Վան նահանգի Կիւրպընար շրջանի Չաւուշթեփէ գիւղին մէջ։ Ամրոցը կազմուած է երկու մասէ՝ Վերին եւ Ներքին բերդերէն։ Վերին բերդը կը գտնուի արեւելքը՝ ծովու մակերեւոյթէն 1862մ բարձրութեան վրայ։ Ներքին բերդը կը գտնուի արեւմուտքը, ծովու մակերեւոյթէն 1849մ բարձրութեան վրայ։ Ամրոցին երկու հատուածները իրար հետ կապուած եղած են մեջտեղը գտնուող դարպասով։ Ստորին հատվածը կը գտնուի Վանի թագաւորութեան դիցարանի ներկայացուցիչ բժշկութեան աստուած Իրմուշինի տաճարի աւերակները։

Համաձայն ասորի պատմիչ Մար Ապաս Կատինայի տեղեկութեան, 18-րդ դարու հայազգի աշխարհագրագէտ, Մխիթարեան միաբանութեան անդամ Ղուկաս Ինճիճեան ենթադրած է, որ Հայկաբերդը ճիշդ այն վայրն է, ուր Բելին դէմ յաղթական ճակատшմшրտէն ետք Հայկը հիմնեց Հայք դաստակերտը, որուն անունով շրջակայ տարածքը կոչուեցաւ Հայոց ձոր։