Վերջին ժամանակները Աղաւնոյ  ապրողներուն համար «լաւ» ժամանակներ չեն։ Օգոստոսի 25-ը վերջին օրն է, մարդիկ պէտք է ձգեն իրենց տունն ու հեռանան․․․

Իրականութիւնը պահի մէջ ամփոփելու եւ այդ պատկերներն աշխարհին տեսախցիկի միջոցով պատմելու նպատակով այցելած էինք Աղաւնոյ՝ աշխարհէն կտրուած գողտրիկ այդ անկիւնը, որ վերջին շրջանին խոշորացոյցի տակ յայտնուած  է։

Աղաւնոյի բնակիչներն այս օրերուն սակաւախօս են։ Շատեր զբաղած են տուներէն իրենց վերջին իրերը դուրս բերելով ու հայրենի գիւղին հրաժեշտի լուռ խօսքեր ըսելով։ Ծանր լռութիւնը երբեմն կը խախտուի Աղաւնոյ գետին մէջ խաղցող երեխաներու ձայներով։ Գետէն կը բարձրանաս վեր եւ կրկին Աղաւնոյի կարմիր տանիքներով տուներն են, իսկ տուներէն դուրս՝ բեռնատարներու մէջ իրենց իրերը տեղաւորող մարդիկ, որոնց համար ամէնէն թանկարժէքն ու կարեւորը երբեք որեւէ բեռնատարի մէջ պիտի չկարողանան տեղաւորել․․․

Հոգին տակնուվրայ ընող տեսարաններ են, մէկ կողմէ՝ դատարկուող տուներ, միւս կողմէ ալ պատերուն «Մենք կրկին պիտի վերադառնանք, ու պիտի ապրինք Աղաւնոյի մէջ» գրութիւններ։