1920 թուականի Փետրուարին Հայաստանի եւ Ատրպէյճանի սահմանները որոշելու համար ստեղծուած Ազգերու դաշնակցութեան յատուկ յանձնաժողովը կայացուց իր վերջնական որոշումը։ Եւ այն յստակ է քարտէզի վրայ: 

Նախիջեւանի ժամանակակից ինքնավարութեան տարածքը, Ղարաբաղը, յարակից շրջանները, ինչպիսիք են ժամանակակից Քաշաթաղը, Քարվաճառը, Շահումեանը, Քարհատը, Տէրտէրը, Գետաբակը, Շամխորի լեռնային մէկ մասը, Աղդամի շրջանները, որոնք այսօր ապoրինի կերպով կը վերահuկnւին Ատրպէյճանի կողմէ եւ ունին 20,000 քառակուսի քմ ընդհանուր տարածք, Ազգերու դաշնակցութեան յատուկ յանձնաժողովի որոշմամբ ճանչցուած են Հայաստանի Հանրապետութեան մաս։

Այս տարածքներուն մէջ 1920 թուականին կ’ապրէր 450,000 մարդ, որմէ. Հայեր՝ 320,000 (72%). քիւրտեր – 40,000 (8%) . թուրքեր – 90,000 (20%)

Այս հողերը գրաւեցին խորհրդային ուժերը, որոնք այդ հողերը փոխանցեցին Խորհրդային Ատրպէյճանի Հանրապետութեան։ Խորհրդային իշխանութեան տարիներուն եւ անկէ ետք այս հողերուն մէջ իրականացուած են ցեղային զտnւմներ։ Այսպիսով, 2020 թուականի դրութեամբ այս հողերուն մէջ արդէն կ’ապրէր 650,000 մարդ, որմէ թուրքեր – 500,000 (67%) Հայեր՝ 150,000 (33%)։

Եւ հակառակ այս բոլորին, 30 տարուայ քարոզչութեան հետեւանքով ատրպէյճանցիները յաջողեցան համոզել ողջ աշխարհին, որ իրենք ունին «1 միլիոն փախստականներ» նշուած տարածքներէն, եւ որ անոնք Ատրպէյճանի անվիճելի տարածքներն են, «իսկ մեր դիւանագիտութիւնը այդ մէկը չկրցաւ իրականացնել, կամ ձեւով մը հակազդել:

Արեւմտեան Հայաստանը Ատրպէյճանական գորժողութիւններուն կը հակազդէ իրաւաբանական եղանակով։ Այն զեղծարարութիւնները, որոնց այսօր կը դիմէ այդ երկիրը, կ’ուսումնասիրէ Մարդու իրաւունքներու Եւրոպական դատարանը եւ շուտով պիտի ստանայ իր յստակ արձագանցը։