Աշխարհի հնագոյն գորգն ունի հայկական ծագում: Ն. Ք. 5-3-րդ դարերով թուագրուող գորգը յայտնաբերուած է Սիպերիոյ դամբարաններէն մէկուն մէջ: Յայտնի գորգերու մասնագէտ Ուրիխ Շուրման կը համարէ գորգը հայկական, քանի որ գորգին բնորոշ է հայկական ասեղնագործական ոճը: Նոյն եզրայանգման եկած են նաեւ Էրմիտաժի մասնագէտները, որոնք կը նշեն, որ գորգի թելերը ներկուած են որդան կարմիր ներկով, որ ստեղծուած է Արարատեան դաշտին մէջ:

Գորգի կրկնակի հանգոյցներու արհեստավարժական լուծումները կը համարուին հայկական, որ պարսիկները կ’անուանեն Արմանի պաֆֆ, այսինքն հայկական գործ: Նմանատիպ գործուածքներ յայտնաբերուած են Կարմիր բլուրի եւ Արենիի քարանձաւին մէջ:

Արեւմտեան Հայաստանը հպարտութեամբ կ’արձանագրէ Սիրպերիոյ հերթական մշակութային գլուխ գործոցի յայտանաբերումը, որ հնարաւորութիւն կու տայ միջազգային հանրութեան եւ հնագէտներունն եւս մէկ անգամ կշռադատել իրենց գործողութիւնները  հայկական պատմամշակութային արժէքներուն վերաբերեալ, քանզի հայկական բազմաթիւ գտածոներ Թուրքիոյ մէջ անխնայ կերպով կ’ոչնչացուին, փորձելով վերացնել հայկական հետքը։