Մեր աշխարհագրական տարածքը, ցաւօք սրտի, հարիւրաւոր տարիներու ընթացքին չափէ դուրս շատ ջարդեր տեսած է: Այս տարածքին մէջ ապրող իւրաքանչիւր մարդ ենթարկուած է խոշտանգումներու, ցաւի, մահուան ու հալածանքներու։ Իբրեւ ցաւով ու դաժանութեամբ հունցուած այս հողերուն մէջ ապրողներու իրաւայաջորդներ՝ մենք կը պայքարինք դիմակայելու տեղի ունեցած բոլոր ջարդերն ու ցեղասպանութիւնները։

Մեր գործը դժուար է, մեր ճանապարհը՝ անհանգիստ, խոչնդոտներով լի: Մեր գործը դժուար է, քանի որ ենթակառուցուածքները նախապատրաստուած էին այս ջարդերէն առաջ։ Անոնք մեզի ստիպեցին հաւատալ, որ մենք այլեւս մենք չենք:  Մենք այլեւս հայ չէինք: Մենք Սուննի ​​էինք, Ալեւի էինք, քիւրտեր էինք; Լաւ պիտի ըլլար, եթէ մենք մնայինք այդպիսին։ Եւ դարձանք մենք մեզի թշնամիներ:  Հիմա մենք պէտք է կայծ վառենք եւ յիշեցնենք այս հողերու հինաւուրց  բնիկ ժողովուրդներուն, թէ ովքեր են անոնք։

Մեր ճանապարհը յոգնեցուցիչ է՝ ծանր:

Բայց այս խորհրդարանը Պօղոս Նուպար փաշայի եւ անոր ընկերներուն ճանապարհով կը քալէ ողջամտութեամբ, տրամաբանութեամբ եւ շատ լաւ դիւանագիտական ​​յարաբերութիւններով։ Այս խորհրդարանը համբերատար պիտի աշխատի իր պայքարին մէջ, եւ անպայման ինչ որ մէկուն անկիւն պիտի կանգնեցնէ։

բարձրացուցէ՛ք ձեր ձեռքերը հիմա……

Այս հողերուն մէջ մեզի մահ, դաճանութիւն, ջարդ նախատեսնողները՝ չգիտագցեցան, որ  օր մը մենք անոնց պիտի ստիպենք, որ առերեսուին իրենց կատարածին հետ:

Չէին գիտեր, որ մեխակներ պիտի ձգենք այնտեղ, ուր մեզ մորթեցին։ Անոնք չէին գիտեր, որ ժողովրդական երգեր պիտի գրենք, պիտի ողբանք, որպէսզի չմոռցնեն կատարուածը։

Անոնք չէին գիտեր, որ այն, ինչ որ կ’ընեն, հերթականութեամբ պիտի դառնան վէպերու եւ պատմուածքներու դիպաշարերը։

Անոնք կը կարծէին, որ մենք ոչնչացած  ենք. բայց անոնք չէին գիտեր, որ մենք բարեկամական սեղաններ պիտի բանանք Մունզուրի մէջ՝ Փուլումուրի հովիտին  մէջ։

Անոնք չէին գիտեր, որ մենք մեր երգերը պիտի բարձրաձայնենք Սպիտակ սարին վրայ։

Անոնք չէին գիտեր, որ մենք պիտի քալենք Մունզուրի սարերով։

Չէին գիտեր, որ Ել սարին վրայ սունկ պիտի հաւաքենք։

Անոնք չէին գիտեր՝ որ մենք հովիւ պիտի դառնանք այս լեռնաշխարհին մէջ, եւ որ մեր բերքը պիտի աճի  այս դաշտերուն մէջ։

Անոնք չէին գիտեր, որ մենք պիտի պաշտպանենք այս ձորերը իրենց ջրանբարներէն, իսկ լեռները՝ իրենց հանքերէն։

Անոնք չէին գիտեր, որ մենք պիտի պաշտպանենք մեր սուրբերը՝ արջը, գայլը, թռչունը, օձը, նապաստակը, լուսանը իրենց որսորդներէն։

Բայց հիմա անոնք պէտք է իմանան՝

Մենք կանգնած ենք ճնշուածին կողքը՝ ընդդէմ կեղեքողին. Եւ ահա մենք՝ ճիշդ պայքարին մէջտեղն ենք: