Յակոբ Վարդովեան կը համարուի թրքական թատրոնի հիմնադիրը: Յակոբ Վարդովեան ծնած է 1830 թուականին, Կ. Պոլսոյ Պեշիքթաշ շրջանը։ Ասիական ընկերութեան հետ Կետիկփաշայի եւ Սկիւտարի մէջ հայերէն ներկայացումներ կու տայ։ Այդ ամբողջ ընթացքին Յակոբ կը շարունակէր աշխատիլ որպէս ծեփարար։ Կը պատմեն, թէ Յակոբ սուլթան Ապտուլ Ազիզէն որպէս պարգեւ ստացած է 500 ոսկեայ դրամ, քանի որ կրցած է նորոգել պալատի փոքրիկ պատշգամբներու փորագրուած նկարները։

Երբ Կետիկփաշայի մէջ թրքերէն ներկայացումները գրաւեցին հանրութեան ուշադրութիւնը,  Ասիական ընկերութիւնը նոյն տարի տեղափոխուեցաւ Սկիւտար եւ քանի մը ներկայացումներ ներկայացուց «Ազիզիէ» թատրոնին մէջ։ Թուրք հանրութիւնը մեծ հետաքրքրութիւն ցուցաբերեց թատրոնի նկատմամբ։

1869 թուականին Ֆիզուլիի «Լէյլա եւ Մաճնուն» հինգ գործողութեամբ թատերգութիւնը առաջին անգամ ցուցադրուեցաւ եւ նոյն 1869 թուականին Կետիկփաշա թատրոնը կոչուեցաւ Օսմանեան թատրոն։ Վարդովեանի ներկայացումները թարգմանուած են ժամանակի առաջաւոր գրողներ Էպուզզիա Թեֆիքի, տնօրէն Ալի Պէյի, Ռեճաիզատէ Էքրեմի, Նամք Քեմալի, Ահմէտ Միտհաթ Էֆենտիի կողմէ եւ բեմադրուած Վարդովեանի թատրոնին մէջ։

Հայերը բռնազաւթիչ Թուրքիոյ համար ստեղծած են մշակոյթ, որուն վառ ներկայացուցիչն է Յակոբ Վարդովեան, ստեղծած են թրքական այբուբէնը, որուն հեղինակը Յակոբ Մարթայեան է, որուն ալ Աթաթուրք մեծ աւանդին համար  շնորհած է Տիլաչար ազգանունը։ Հայերը ապրելով իրենց բնիկ տարածքներուն մէջ եւ ըլլալով քաղաքակիրթ ազգ, մշտապէս օգնած են թուրք ժողովուրդին կրթական, մշակութային եւ այլ հարցերով։ Սակայն այս բոլորին ի պատասխան ստացան Ցեղասպանութիւն, ունեզրկում եւ աքսոր։ Ու՞ր է արդարութիւնը։