Ինչո՞ւ Միացեալ Նահանգները 44-օրեայ պատերազմէն ետք ալ կը շարունակէ աջակցութիւնն Ատրպէյճանին։ Արտաքին գործոց նախարարութիւնը  վստա՞հ է, որ այդ օգնութիւնը չ’ուղղուիր Հայաստանի դէմ, եւ ինչո՞ւ Ուաշինկթըն չէ փոխած վերաբերմունքը Ատրպէյճանի հանդէպ Հայաստանի վրայ Սեպտեմբերին կատարուած յարձակումէն ետք։ Ասոնք էին հիմնական հարցերը, որոնք երէկ Միացեալ Նահանգներու Սենատի արտաքին յարաբերութիւններու յանձնաժողովի անդամները կ’ուղղէին տարածաշրջանով զբաղող ամերիկացի երկու բարձրաստիճան դիւանագէտներուն՝ Եւրոպայի եւ Եւրասիոյ հարցերով Արտաքին գործոց նախարարի տեղակալ Քերըն Տոնֆրիտին եւ Արտաքին գործոց նախարարի Կովկասի հարցերով խորհրդական, ԵԱՀԿ Մինսկի խումբի համանախագահ Ֆիլիփ Ռիքըրին։

Քննարկումը սկսաւ յանձնաժողովի նախագահ, դեմոկրատ Պոպ Մենենտըս՝ յստակ հարցադրմամբ.- «Միացեալ Նահանգները ինչո՞վ կրնայ արդարացնել որեւէ անվտանգային կամ այլ տեսակի աջակցութեան տրամադրումը Պաքուի վարչակազմին։ Այն անընդունելի է, բարոյապէս աններելի եւ ծաղրի կ’ենթարկէ Ազատութեան աջակցութեան որոշումը, որուն 907-րդ բանաձեւը կ’ըսէ, որ Ատրպէյճանին օգնութիւն չի կրնար տրամադրուիլ, քանի դեռ այդ երկիրը չէ դադրեցուցած յարձակումները Հայաստանի եւ Ղարաբաղի դէմ ու չէ վերացուցած շրջափակումը»։

Ի պատասխան՝ Արտաքին գործոց նախարարի տեղակալ Քերըն Տոնֆրիտ միանշանակ կը պնդէր, որ որոշումը կայացնելու ժամանակ ի մտի ունեցած են բոլոր փաստերը, կը տրամադրեն միայն պաշտպանական միջոցներ, որոնք չեն կրնար օգտագործուիլ Հայաստանի դէմ։