Արցախը, որպէս Հայկական լեռնաշխարհի անբաժանելի մաս,  առանց խաղողագործութեան եւ գինեգործութեան աւանդոյթներու չէ մնացած։ Արցախի հողը Խնդողնի խաղողի տեսակի ծննդավայրն է, որմէ կ’արտադրուին տարբեր տեսակի  կարմիր գինիներ։ 

Գրիգորի Աւետիսեանը ոգեշնչուած է 1930-ականներու լուսանկարով, ուր իր նախապապը կը մշակէ իր խաղողի այգին, եւ գրեթէ մէկ դար անց՝ 2010 թուականին, ան հիմնեց «Կատարօ» գինիի գործարանը:

Հադրութ շրջանի Տողի Մելիք կալուածքին մէջ  2014 թուականէն  ամէն տարի տեղի  ունեցած է գինիի փառատօն։ 

Կատարոյի հնագոյն վանքը, որ կը զարդարէ Արցախի Դիզափայտ լերան գագաթը, ոգեշնչման աղբիւր դարձած է Աւետիսեաններու տոհմին համար։

2020 թուականի Արցախեան պատերազմը, սակայն, կործանարար եղաւ Կատարոյի համար։ Արցախի տարածքի մեծ մասին հետ միասին` Հադրութ մնացած է  նաեւ Կատարոյի ողջ արտադրամասը։

Աւետիսեան յայտնած է, որ իրենք կրցած են փրկել միայն 10000 շիշ «Kataro Reserve», որոնք աճուրդով վաճառած են՝ Կատարօն վերակենդանացնելու համար:

Կոտայք մարզի Ձորաղբիւր գիւղին մէջ այսօր աշխատանքներ կը տարուին վերաբացուած «Կատարօ» գործարանին մէջ, որ կը վերամշակէ արցախեան Խնդողնի/Սերենի տեսակները։ 

«Մեր խաղողի մեծ մասը կը բերենք Արցախէն։ Չէ փոխուած նաեւ արտահանման աշխարհագրութիւնը։ Միակ եւ ամէնէն կարեւոր փոփոխութիւնն այն է, որ մենք  տակաւին

հեռու ենք Հադրութէն եւ Տողէն»,- նշած է Գրիգորի Աւետիսեան։

Leave a Reply