1920 թ. Օգոստոսի 10-ին ստորագրուեցաւ Սեւրի դաշնագիրը, զոր երկար ժամանակ կը սպասէր եւ մեծ յոյսեր կը կապէր հայ ժողովուրդը: Սան-Ռեմոյի խորհրդաժողովի եւ Սեւրի դաշնագիրի 89-90 յօդուածներուն՝ Հայաստանի եւ Թուրքիոյ միջեւ սահմանի  որոշման վերաբերեալ ներկայացուած հայցադիմումին համաձայն, ԱՄՆ-ի 28-րդ նախագահ Վուտրօ Ուիլսըն 1920թ. Նոյեմբերի 22-ին կը ներկայացնէ իր Իրաւարար վճիռը՝ Էրզրումի, Տրապիզոնի, Վանի եւ Պիթլիսի նահանգներուն մէջ թուրք-հայկական սահմանագծման մասին, որով Հայաստանի ընդհանուր տարածքը պէտք է կազմէր աւելի քան 160 հազար քառ. քմ: Իրաւարար վճիռը վերջնական է եւ պարտադիր կատարման համար։ Այն չունի ժամանակային սահմանափակում, եւ անոր կարգավիճակը կախում չունի վճիռի յետագայ ճակատագիրէն։  Վիլսոնի իրաւարար վճիռը պարտադիր է բոլոր հայցուորներուն համար, որոնք ներկայիս հետեւեալ երկիրներն են՝ Միացեալ Թագաւորութիւն, Գանատա, Աւստրալիա, Նիւ Զելանտա, Հարաւային Ափրիկէ, Հնդկաստան, Փաքիստան, Պանկլատէշ, Ֆրանսա, Իտալիա, Ճափոն, Պելճիքա, Յունաստան, Լեհաստան, Փորթուկալ, Ռումանիա, Չեխիա, Սլովակիա, Սերպիա, Խորվաթիա, Սլովենիա, Պոսնիա, Հերսեկովնա, Մաքետոնիա եւ Մոնթենեգկրօ։

Leave a Reply