Արեւմտեան Հայաստանի տաղանդաւոր զաւակներէն մէկը՝ Սիրանոյշ (իսկական անուն-ազգանունը՝ Մերոպէ Գանթարճեան) ծնած է Կ. Պոլիս։ Նախնական կրթութիւնն ստացած է ծննդավայրին մէջ: 1873թ-էն խաղացած է Պետրոս Մաղաքեանի «Արեւելեան թատրոն»ին մէջ, 1874թ-էն՝ Թովմաս Ֆասուլաճեանի խումբին, ապա՝ Յակոբ Վարդովեանի «Օսմանեան թատրոն»ին մէջ. գլխաւորաբար հանդէս ցալով որպէս օպերետային երգչուհի: 

Սիրանոյշ հայ թատրոնի ամէնէն խոշոր դէմքերէն է. հզօր խառնուածքը, անմիջականութիւնն ու անկեղծութիւնը վարպետօրէն զուգակցած են դերասանական բարձր հմտութեան: Անոր անուան հետ կապուած է հայ թատրոնի պատմութեան ողջ շրջան մը: 1895թ-էն հանդէս եկած է տարբեր թատերախումբերու մէջ, ստեղծած է սեփական խումբը, շրջագայած Պուլկարիա, Ռումանիա, Եգիպտոս, Նոր Նախիջեւան, Երեւան, Ալեքսանդրապոլ, Կարս, Շուշի, Հիւսիսային Կովկասի եւ Միջին Ասիոյ քաղաքները: Սիրանոյշ անձնաւորած է շուրջ 300 դեր։  Վերջին անգամ բեմ  բարձրացած է 1932 թուականին, Ալեքսանդրիա՝ Մարգարիտ Կոթիէի դերով: 

Սիրանոյշ իր ստեղծագործութեամբ մեծ ներդրում ունեցած է 20-րդ դարու առաջին 2 տասնամեակներու հայ դերասանական արուեստին մէջ:  Հայոց լեզուի ուսուցման ու մայրենիի պահպանման հարցերուն շուրջ հանդէս եկած է մամուլի էջերուն. անոր կարծիքով՝ մայրենի լեզուի պահպանման հարցը պէտք է ստանձնէ նաեւ թատրոնը: