Փիրշէնք գիւղը   կը գտնուի Արեւմտեան Հայաստանի Բաղէշ վիլայէթի Սասունի Հազզօ-Խապլճոզ գաւառակին մէջ։ Փիրշէնք ունէր Սուրբ Խաչ եկեղեցի, որուն կից կը գործէր նաեւ դպրոց:  Եկեղեցին հարուստ էր, ունէր առանձին հողատարածք: Գիւղն ունէր նաեւ տարրական դպրոց:

Փիրշէնք գիւղը եղած է զուտ հայաբնակ, սակայն կային նաեւ քիւրտ ընտանիքներ, որոնք ապրած են հայերուն հետ շատ հաշտ: Սակայն 1894 թուականէն թուրք կառավարութիւնը վճռական միջոցներ  ձեռնարկած էր  ամբողջական Սասունն ընկճելու համար։ Եւ սկսաւ Սասունի գիւղերը բնակող քիւրտերը հրահրել  հայերուն դէմ: Սուլթանը քիւրտերը հայերուն հետ թշնամացնելով  չբաւարարուեցաւ։ Անոր նախաձեռնութեամբ քիւրտերէ ձեւաւորուեցան անկանոն զօրամիաւորումներ, որոնք սուլթանին անունով կը կոչուէին ՛՛համիտիէ՛՛։ Այդ գունդերը հայերը բնաջնջելու համար ստեղծուած էին:  

Հակառակ անոր, որ 1915 թուականին  գաւառակի հայ բնակչութիւնը ենթարկուեցաւ զանգուածային բնաջնջման, սակայն  հայերու մէ զանգուած այդպէս ալ  չլքեց հայրենի  բնօրրանը: Նոյնիսկ այսօր ալ Փիրշէնքի մէջ կայ 3 հայ ընտանիք, որոնցմէ միայն 2-ը  իսլամացած են:  Հայ  բնակիչներու զգալի մասը ստիպուած էր տեղափոխուիլ Արեւելեան Հայաստան, Լիբանան, Եւրոպա, ԱՄՆ եւ այլ երկիրներ:

Այսօր Արեւելեան Հայաստանի մէջ անոնց սերունդները կը բնակին Արագածոտն մարզի Ուջան, Ներքին Բազմաբերդ եւ  Շիրակ Մարզի այլ գիւղերը: