Տալուորիկ գաւառակը կը գտնուի  Արեւմտեան Հայաստանի Սասունի՝ Շատախ գետի ձորահովիտին մէջ։ Գաւառակի կեդրոնը Տալուորիկ գիւղն էր։ Զուտ հայաբնակ Տալուորիկը մինչեւ 20-րդ դարու սկիզբը գրեթէ ինքնիշխան էր, եւ անոր բոլոր բնակավայրերը նոյնպէս եղած են զուտ հայաբնակ: Պահպանուած աւանդազրոյցներու համաձայն՝ տեղի հայ իշխանները կը սերէին զէյթունցի Ծուռ Ղազարի տոհմէն: Որպէս կանոն անոնք տասնամեակներով հարկ չեն մուծած թրքական իշխանութիւններուն եւ շրջակայ քիւրտ ցեղապետերուն: 20-րդ դարու սկիզբը Տալուորիկն ունէր 300 տնտեսութիւն։ Գլխաւորաբար զբաղած են՝ արհեստներով, խաշնարածութեամբ, այգեգործութեամբ, գինեգործութեամբ։  Որոշ գիւղերու մէջ զբաղած են թթենիի մշակութեամբ եւ շերամապահութեամբ։  Իսկ արհեստներով մեծ հռչակում ունէին տալուորիկցի դարբինները, որոնք միեւնոյն ժամանակ հմուտ զինագործներ էին, իրենք կը պատրաստէին իրենց զէնքերը, որուն համար հումք կը ծառայէին շրջակայ երկաթի հանքերը: 

Գաւառակի բնակչութիւնն ամէնէն գործուն մասնակցութիւնն ունեցած է Սասունի 1894  եւ 1904 թուականներու հերոսամարտերուն: Թրքական բանակը կրցած է միայն ծանր կորուստներով ներխուժել Տալուորիկ եւ վայրագաբար աւերել վերջինիս բնակավայրերը, եկեղեցիներն ու դպրոցները։  Տալուորիկը դիմադրութեան կարեւոր կեդրոններէն էր նաեւ 1915 թուականի Սասունի հերոսամարտի ժամանակ: Վերապրած հայերն իրենց միւս հայրենակիցներուն հետ 1916 թուականին տեղափոխուած են Մուշ, ուրկէ ալ՝ Արեւելեան Հայաստան: