Պառաւաթումբ համայնքը խորհրդային ժամանակաշրջանին զրկուած էր առանձին գիւղ կոչուելու հնարաւորութենէն: Պառաւաթումբը այսօր առանձին համայնք  է՝ իր ոչ մեծաթիւ բնակչութեամբ: Համայնքի ղեկավար Սասուն Սարգսեանի խօսքով` գիւղացիները գլխաւորաբար կը զբաղին  գիւղատնտեսութեամբ, զարգացնելով անասնապահութիւնն ու հողագործութիւնը: 

«Գիւղի վարելահողը 93հա է: Ջուրի սակաւութիւնը կ’ազդէ  գիւղատնտեսութեան վրայ։ Գիւղատնտեսութեան զարգացման մեծ խնդիր ունինք: Գիւղատնտեսական տեխնիկա չկայ։ Արդի մեքենաներու բացակայութեան պատճառով կ’ուշանան աշխատանքները, որ ալ իր հերթին կ’ազդէ բերքատւութեան վրայ»,- նշած է  Սասուն Սարգսեան:

Պատերազմէն ետք  երիտասարդներու մեծ մասը կը ծառայէ պաշտպանութեան բանակին մէջ եւ չեն զբաղուիր գիւղատնտեսութեամբ:

Գիւղին մէջ զարգացած է մեղուաբուծութիւնը: Մեղուափեթակներու քանակով համայնքը շրջանի առաջատարներէն  է: Կազամատակարարման եւ ելեկտրական հոսանքի խափանումները մտահոգիչ են։