Ռուս քաղաքագէտ,  հրապարակախօս Եկոր Խոլմոկորով «Գարեգին Նժդեհը կտրած է Թուրանի ջիղը» վերնագիրով յօդուածին մէջ գրած է․   «Հայ ազգային-ազատագրական շարժման առաջնորդ Գարեգին Նժդեհի պատմական վաստակն այն է, որ թրքական սահմանն այժմ չի սկսիր Դերբենդի մօտէն։  Նժդեհի աստղային ժամը Սիւնիքի ապստամբութիւնն էր, երբ ան գրեթէ մէկ տարի Սիւնիքի շրջանը պաշտպանեց բոլշեւիկներէն։ Ի՞նչ է Սիւնիքը: Այն հայկական եւ հայաբնակ լեռնային շրջան է Նախիջեւանի եւ Ատրպէյճանի հիմնական տարածքին միջեւ։ Այդ տարածքը կը կապէ Հայաստանը Իրանի հետ եւ, որ աւելի կարեւոր է, Նախիջեւանը կը կտրէ Ատրպէյճանէն։ Որպէս արդիւնք, Թուրքիա, որքան ալ ուզէ, ուղղակի ելք չունի դէպի Ատրպէյճան, այն կը կտրուի Սիւնիքով։ Սիւնիքը միշտ հայկական պիտի  մնայ, իսկ Պոլիսէն մինչեւ Դերբենդ շարունակական Թուրանի գաղափարը տեխնիկապէս անիրագործելի պիտի  մնայ։ Այսինքն, Սիւնիքը կը կանխէ Ռուսիոյ հարաւային սահմանի երկայնքով թուրանիզմի տարածումը, որ արդէն իսկ սկսած է ներթափանցել Ղազախիստան։ Իսկ Թուրանի ջիղը  սկիզբէն իսկ կտրողը Գարեգին Նժդեհն էր։ Անոր համար ալ անոնք կ’ատեն զինք, անոր համար կը հալածեն անոր մասին յիշողութիւնը, իսկ «աշխատակցութեամբ» այդ բոլորը շրջելու դէպքերը միայն պատրուակ են»։